آمينتاس ، تبعيدى مقدونيايى ، به دربار داريوش پناه آورده و در كيليكيه ، در صف پارسيان جنگيده بود ؛ ولى با چهار هزار مزدور از نبرد ايسوس جان سالم به در برد و پيش از اسكندر ، به تريپولى فينيقيه « 1 » رسيد . پس از آنكه از ميان ناوگان ، كشتىهاى مورد نياز را براى سوار كردن سربازانش انتخاب كرد ، باقى را به آتش كشيد .
( 3 ) وى در قبرس پهلو گرفت و در آنجا سربازان و كشتىهاى جنگى را به نيروهايش افزود ، آنگاه از راه دريا به پلوز « 2 » درآمد . پس از تصاحب شهر ، به طور رسمى اعلام كرد ، با توجّه به اينكه خشترپاونى كه در مصر فرمان مىراند در ايسوس كيليكيه - جايى كه در نبرد شركت جسته بود - هلاك شده ، وى از طرف داريوش ، شاه بزرگ ، به عنوان حاكم فرستاده شده است .
( 4 ) آنگاه رودخانه را تا ممفيس درنورديد و در ابتدا ، در جنگ سازمانيافتهاى كه با بوميان ، زير ديوارهاى شهر به عمل آورد ، پيروز شد . اما به دنبال آن هنگامى كه سربازانش سرگرم غارت بودند ، مصريان بيرون آمده ، بر مزدوران پراكنده كه مشغول چپاول املاك اين سرزمين بودند ، يورش آوردند ، آمينتاس را كشته و تمامى يارانش را از دم تيغ گذراندند .
( 5 ) بارى ، آمينتاس اقدامات بزرگى در انداخته بود و بر خلاف انتظار ، با اين شكست تمام آرزوهايش بر باد رفت . سرداران و فرماندهان ديگرى كه همچون وى ، با سربازانشان از نبرد ايسوس جان سالم بدر برده بودند ، از پارس نوميد نشده ، هم چنان طرف آن را گرفتند . « 3 »
هامش
( 1 ) .T ripolidephenicie( 2 ) .( Peluse )؛ در بخش ساحل جنوبى درياى مديترانه و شمال ممفيس واقع بود .
( 3 ) . دربارهى ضدحملهى پارس ، ر . ك به :A . R . Burn , NotesonAlexander ' sminorCampaigns ( 332 - 330 ) , journ . of . Hell . stud . 72 ( 1952 ) , pp . 81 - 91كنت كورث تنها منبع ما در اين زمينه است . سرداران پارسى ، بر خشكى ، كاپادوكيه و پافلاگونيه را بازپس گرفتند و در آنجا نيروهايى گردهم آوردند . به دنبال آن ، كوشيدند راه سارد را بگشايند ، اما ازAntigonosle Borgneشكست خوردند ( 4 ، 2 ، 34 - 35 ) . بر كرانههاى آسياى صغير ، ايدارنس ، ملطيه را به تصرف خويش -