( 2 ) بنابراين جارچىاى به سوى دنيس فرستادند تا سربهايشان را به وى تقديم دارند ، اما دنيس - كه آنگاه كه پيروز مىشد هرگز ميانهروى اختيار نمىكرد - به آنها دستور داد سلاحهايشان را زمين گذارده ، بىقيد و شرط تسليم شوند . چون اين شرايط دشوار مىنمود ، يونانيان براى مدتى ديگر دشوارىها را تحمل كردند ؛ اما سرانجام به واسطهى نيازهاى جسمانى ، ناچار شدند خود را حدود ساعت هشتم « 1 » با بدنى رنجور و خسته تسليم كنند .
( 3 ) دنيس تركه چوبى را به دست گرفته ، با سرازير شدن هر اسيرى به پايين ، ضربهاى را به تپه مىنواخت و اينچنين تمام اسيرانى را كه از تپه به پايين مىآمدند ، شمارش كرد . شمار آنها بيش از ده هزار تن بود . جملگى منتظر بودند كه با بىرحمى با آنها برخورد گردد ، اما دنيس ، برعكس خود را بسيار جوانمرد نشان داد .
( 4 ) زيرا تمامى اين اسيران را بدون دريافت سربها آزاد كرده ، با بيشتر شهرها پيمان صلحى منعقد ساخت و به آنها اجازه داد كه با قوانين خاص خويش بر خود حكومت كنند . وى به خاطر اين رفتار ، تحسين و ستايش تمامى آنانى را كه در حق آنها نيكى روا داشته بود ، نصيب خويش گرداند ؛ تاجهاى زرينى برايش فرستادند و مردم براين عقيده بودند كه اين رفتار ، تنها عمل نيكو در تمام زندگىاش خواهد بود .
106 .
( 1 ) دنيس آنگاه راهى رژيوم شد و آماده گرديد آن را به محاصرهى خويش درآورد ؛ زيرا وى هرگز اهانتى را كه رژيوميان - به خاطر عدم پذيرش ازدواجش با يكى از شارمندانشان - به وى روا داشته بودند ، از ياد نبرده بود .
رژيوميان سخت ، نگران شدند ، زيرا بدون متحد بوده و داراى نيرويى نبودند كه از حيث قدرت با سپاه دنيس پهلو زند . وانگهى مىدانستند اگر شهرشان به تصرف درآيد ، فاتح هيچ رحمى به آنها نخواهد كرد .
هامش
( 1 ) . نزد روميان باستان ، وقت از طلوع تا غروب خورشيد به دوازده ساعت تقسيم مىشد و براساس زمان ، سال كوتاه يا بلند مىشد . به عبارتى بهتر ، در تابستان بلند و در زمستان كوتاه بود ، ساعات را از زمان طلوع آفتاب محاسبه مىكردند : ساعت نخست بين ساعت 6 و 7 صبح بود و ساعت دوم بين ساعت 7 و 8 و بنابراين ساعت هشتم تقريبا بين ساعت 13 و 14 بود .