خانهها بودند نبرد تنبهتن درگرفت . سيسيليان بهوسيلهى اين پلهاى متحرك ، به زور وارد خانهها شدند .
52 .
( 1 ) با اين حال ساكنان موتيه به رغم خطر بزرگى كه آنها را تهديد مىكرد ، بىباكانه پيش چشم زنان و فرزندان خويش مىجنگيدند . برخى كه پدران و مادرانشان آنها را در برگرفته و از ايشان مىخواستند كه آنها را تسليم خواست دشمنان نكنند ، چنان برمىافروختند كه به هيچ روى به نجات جان خويش نمىانديشيدند . برخى ديگر كه ناله و زارى زنان و فرزندانشان را مىشنيدند ترجيح مىدادند سلاح در دست بميرند تا اينكه شاهد اسارت فرزندانشان نباشند .
( 2 ) وانگهى ، گريز از شهر غيرممكن بود زيرا آب از هر سو گرداگرد شهر را فراگرفته ، دشمنان نيز بر دريا سيطره داشتند . بيشتر آنها مىهراسيدند و عمدهترين دليل نااميدىشان اين بود كه در گذشته با اسيران يونانى با بىرحمى تمام رفتار كرده بودند و از تجسم چنين رفتارى نسبت به خود سخت رنج مىبردند . بنابراين ديگر راهى غير از پيروز شدن يا با افتخار جنگيدن و جان سپردن برايشان باقى نمانده بود .
( 3 ) اين تصميم محاصرهشدگان ، سيسيليان را در مخمصهى بزرگى قرار داد .
( 4 ) آنها بر الوارهايى كه بهعنوان پلهاى متحرك مورد استفاده قرار مىگرفتند ، مىجنگيدند ، بدينجهت از آنجا كه در فضاى تنگى قرار داشته و با دشمنانى كه هيچ اميدى به نجات جان خويش نداشتند ، نبرد مىكردند ، با تلفات به عقب رانده شدند . در نتيجه ، برخى در حال جنگ تنبهتن زخمهاى كارى وارد كرده يا دريافت مىداشتند و از پاى درمىآمدند . برخى ديگر كه توسط موتيهاىها به عقب رانده مىشدند از بالاى الوارها به پايين افتاده ، هلاك مىشدند .
( 5 ) عاقبت اين محاصره چند روز به طول انجاميد . دنيس عصرها دستور عقبنشينى صادر مىكرد و يورش نهايى را به تعويق مىانداخت . پس از آنكه ساكنان موتيه را به اين نوع جنگ خوى داد ؛ در لحظهاى كه دو جناح نبرد به عقب نشستند ، دنيس ، آرخيلوس توريومى « 1 » را به همراه يگانى از سپاهيان زبده اعزام داشت .
هامش
( 1 ) .A rchylusdeThurium