ب : شبكههاى امنيتى ابرقدرتها ، اين شبكهها كه در راستاى پشتيبانى از حكومت حجاز
ونيروهاى سفيانى ويا به شكل مستقل فعاليت مىكنند وأوضاع حجاز ، بويژه مكة
را زير نظر دارند .
ج : نيروهاى امنيتى سفيانى ، اين نيروها در تعقيب فرارى مدينه از چنگال خود بوده
وپيوسته أوضاع را جهت ورود لشكر سفيانى در موقعيت مناسب ، زير نظر دارند تا
هرگونه قيام ونهضت امام مهدى ( عليه السلام ) را از مكة ، سركوب نمايند .
از سوى ديگر در برابر اين تحركات ، يمنى ها نيز بايد در مكة وحجاز داراى
نقشى باشند . بويژه از اين رو كه حكومتِ زمينه ساز آنها ، چند ماه قبل از ظهور ،
تأسيس مىشود ، همچنانكه ياران إيراني امام ( عليه السلام ) نيز در مكة بايد حاضر باشند ،
بلكه خود حضرت نيز بايد داراى يارانى از ميان مردم حجاز ومكة وحتى نيروهاى
رژيم حجاز باشد .
در چنين فضاى موافق ومخالفى ، امام مهدى أرواحنا فداه ، برنامه نهضت
خويش را از حرم شريف اعلان وبر شهر مكة استيلا پيدا مىكند . البتة طبيعي است
كه روايات جزئيات اين برنامه را بيان نكنند . مگر آن مقدار كه در پيروزى انقلاب
مقدس ، سودمند ومؤثر باشد وآسيبى به آن وارد نياورد .
بارزترين حادثه اى كه روايات بيان مىكنند اين است كه حضرت در 24 يا 23
ذي حجه يعنى پانزده شب پيش از ظهور خويش جوانى از ياران وخويشاوندانش را
جهت ايراد بيانيه خود به أهل مكة اعزام مىدارد ، اما به مجرد اينكه جوان مذكور
بعد از نماز پيام حضرت ويا فرازهايى از آن را براي مردم مىخواند ، به أو حملهور
شده وبه طرز وحشيانه اى وى را در داخل مسجد الحرام بين ركن ومقام به قتل
مىرسانند . اين شهادتِ فجيع بر آسمان وزمين اثر مىگذارد .
حادثه مذكور حركتي مقدماتى وآزمايشى است كه فايده هاى فراوان دارد . از
عصر الظهور ( عصر ظهور ) ( فارسى ) — صفحة 280
مساهمون: الشيخ علي الكوراني العاملي
ص٢٨٠