تأييد وگواهى والايى از امامان ( عليهم السلام ) در حق آنان صادر كرده از جمله اينكه آنها را
عارفان الهى وأهل بصيرت ويقين وداراى شجاعت بي نظير در ميدان نبرد معرفى
كرده كه شهادت در راه خدا را دوست دارند واز أو مىخواهند كه شهادت در راهش
را نصيبشان گرداند ، آنان دوستداران واقعي أبا عبد الله الحسين ( عليه السلام ) اند وشعارشان
خونخواهى آن بزرگوار وبه ثمر رساندنِ هدفِ قيام آن حضرت است . اعتقاد آنان
نسبت به حضرت مهدى ( عليه السلام ) عميق وعلاقة آنان به آن حضرت فوق العادة است ،
اين صفات از ويژگى هاى شيعيان واز جمله مردم إيران است .
ظهور خراساني وشعيب در إيران
روايات ، بيانگر آن است كه اين دو شخصيت از ياران حضرت مهدى ( عليه السلام ) بوده
وهمزمان با ظهور حضرت ، از إيران ظاهر شده ودر نهضت مبارك أو شركت
مىجويند .
اما از اعزام نيروهاى إيراني به مدينه ويا ساير شهرهاى حجاز جهت يارى
حضرت مهدى ( عليه السلام ) سخنى در روايات نيامده است . ظاهراً نيازى به اعزام اين نيروها
وجود ندارد . از اين رو نيروهاى إيراني كه وارد عراق شدهاند به اعلام دوستى
وبيعت با آن حضرت اكتفا مىكنند :
" درفشهاى سياهى كه از خراسان خروج مىكنند ، در كوفه فرود آيند وچون حضرت ظهور كند
( نمايندهاى ) جهت بيعت نزد أو بفرستند " ( 1 )
از طرف ديگر بعضي روايات سنى ها از حركت ايرانيان وتراكم در جنوب إيران
خبر مىدهند ، كه احتمالا جهت پيشروى عمومى به سوى حجاز ، وبه طرف
هامش
( 1 ) بحار : 52 / 217 .