روايات قابل درك بود . اما منبع بسيارى از اين روايات ، مربوط به أهل سنت
وتعداد اندكى مربوط به شيعه است . اين پديده مرا بر آن داشت كه در رواياتِ مربوط
به خراساني وشعيب در منابع شيعه ، بررسى بيشترى نمايم چون بنظرم رسيد كه
احتمال دارد ماجراى سيد خراساني از بافته هاى حكومت بنى عباس در خصوص
أبو مسلم خراساني باشد . اما بعد از بررسى اين منابع ، رواياتى را با سندهاى
صحيح يافتم كه از خراساني ياد كردهاند . مانند روايت أبو بصير از امام صادق ( عليه السلام )
درباره يماني وروايات ديگرى كه بيانگر اين نكته است كه پيش از خروج أبو مسلم
وقبل از سوء استفاده عباسيان از روايت حضرت مهدى ، شخصيت خراساني موعود
نزد أئمة ما وأصحاب آنان شخصيتى معروف ومشهور بوده است .
بنابراين ، جريان خراساني در منابع شيعه نيز ثابت ومسلّم است ونقشى كه
روايات شيعه ، براي أو نقل كردهاند در منابع سنى ها نيز وجود دارد .
وهمچنين است ماجراى شعيب بن صالح در منابع ما . گرچه روايات مربوط به
سيد خراساني ، قوى تر از روايات مربوط به شعيب است .
* *
پيرامون شخصيت خراساني وشعيب سؤالهاى زيادى مطرح است ، بارزترين
آنها عبارت است از اينكه آيا منظور از خراساني در اين روايات فرد معين
ومشخصى است يا اينكه تعبيرى از رهبر إيراني است كه در زمان ظهور حضرت به
ايفاى نقش خواهد پرداخت وشايد نام اصلى أو ، نامى ديگر باشد ؟
رواياتِ مربوط به خراساني كه از طريق سنى ها وهمچنين از كتاب هاى مؤلفان
أخير شيعه بدست ما رسيده به روشنى دلالت بر اين دارد كه خراساني مردى از
ذريه امام حسن مجتبى ( عليه السلام ) ويا امام حسين ( عليه السلام ) است وگاهى از أو بعنوان هاشمي
خراساني ياد شده واز نظر صفات جسمي داراى صورتي نوراني وخالى بر گونه
عصر الظهور ( عصر ظهور ) ( فارسى ) — صفحة 236
مساهمون: الشيخ علي الكوراني العاملي
ص٢٣٦