آنان متداول گشت . وهمين موضوع زمينه مناسبى براي ادعاى مهدويت عده
زيادى از بني هاشم وديگران گرديد . مانند موسى بن طلحة بن عبيد الله . ظاهراً
عبد الله بن حسن مثنّى از زبر دستترين افرادى بود كه براي فرزند خود محمد
ادعاى مهدويت نمود . أو براي فرزندش از زمان تولد وطفوليت برنامه ريزى دقيق
كرد ونام وى را محمد گذاشت ، چرا كه مىدانست حضرت مهدى ( عليه السلام ) هم نام
پيامبر ( صلى الله عليه وآله ) است وسپس أو را تحت تربيت ومراقبت ويژه قرار داد واز چشم مردم
پنهان نگه داشت وبا اشاعه افسانه هائى پيرامون فرزندش أو را همان مهدى موعود
معرفى كرد در كتاب مقاتل الطالبيين ص 239 آمده است :
" ( محمد ) فرزند عبد الله بن حسن كه از كودكى از ديد مردم پنهان بود ، مردم را به سوى خويش فرا
مىخواند وخود را به آنان مهدى معرفى مىكرد " . سپس مىگويد : " به زبان مردم افتاد كه محمد را
مهدى صدا بزنند " ( 1 )
عباسيان نيز قبل از آنكه از هم پيمانان حسنى خود روى گردان شوند ، همين ادعا
را ترويج مىكردند . از عمير بن فضل خثعمى روايت شده است كه گفت :
" در يكى از روزها كه محمد فرزند عبد الله بن حسن مثنى از منزل پدرش خارج مىشد ، منصور عباسى
را ديدم كه با غلام سياه واسبش جلو در ايستاده بود ، منصور انتظار محمد را مىكشيد همين كه أو خارج شد
منصور برخاست وردايش را گرفت تا سوار أسب شود ، سپس لباس أو را روى زين أسب مرتب نمود تا
محمّد از آنجا دور شد ، من منصور را مىشناختم ولى محمد را نمىشناختم از منصور سؤال كردم : أو كيست
كه اين همه احترامش كردى ؟ ركابش را گرفته ولباسش را مرتب نمودى ؟ گفت : آيا أو را نمىشناسى ؟ گفتم
نه . گفت اين شخص محمد فرزند عبد الله بن حسن بن حسن ، مهدى ما أهل بيت است " . ( 2 )
هامش
( 1 ) مقاتل الطالبين ص 244 .
( 2 ) همان كتاب ص 239 .