فراوانى وجود دارد . در مورد زمان دقيق ورود حضرت به عراق مطلبي در دست
نيست اما در فصل " حركت ظهور " خواهد آمد كه ورود حضرت به عراق چند ماه
بعد از ظهور وپس از آزاد سازى حجاز وچه بسا پس از درگيرى منطقه بيضاء استخر
( كوه سفيد ) در نزديكى اهواز اتفاق خواهد افتاد . برخى روايات ، ورود حضرت به
عراق را از طريق هوا با يك اسكادران هواپيما مطرح كردهاند .
در تفسير اين آية كه مىفرمايد : " اى جماعت جن وانس اگر قادر به نفوذ وعبور از أطراف
آسمان ها وزمين بوديد پس بگذريد اما نخواهيد گذشت مگر با قدرت ( 1 ) " از امام محمد باقر
روايت شده كه فرمود : " قائم هنگام ظهور ، با هفت قبّه از نور بگونهاى فرود آيد كه روشن نيست در
كداميك از آنهاست تا آنكه در شهر كوفه قرار گيرد "
اين روايت علاوة بر بيان جنبه اعجازى ، نشانگر آن است كه شرائط امنيتى
وفضاى كينه توزانه جهانى نسبت به حضرت چنين احتياطى را طلب مىكند ،
مخصوصاً كه پاكسازى محيط عراق بدست حضرت تمام نشده وخطرات گوناگون
همچنان متوجه آن وجود مبارك است . از محتواى روايت مىتوان فهميد كه
حضرت ابتدأ در پايتخت عراق ويا در يك مركز نظامى يا در كربلا فرود مىآيد
وسپس به كوفه منتقل مىگردد .
روايات ، بخش عظيمى از فعاليتها ومعجزات حضرت در عراق را بيان مىكنند
وما در مبحث حركت ظهور به بيان آن خواهيم پرداخت اما در اينجا تعدادى از آنها
را كه به أوضاع عمومى عراق ارتباط دارد مطرح مىكنيم . مهمترين تلاش حضرت
در اين مقطع عبارت از پاكسازى فضاى داخلي ومتلاشى ساختن بسيارى از
مخالفان است . بر أساس روايات هنگام ورود حضرت به كوفه درگيرى وكشمكش
هامش
( 1 ) الرحمن / 33 .