خوردن شراب مثلا كنند كه بعد از اين ميخواهد بخورد و امر به نماز كنند كسى را كه هنوز وقت آن باقيست .
شرط سيم - آنكه كسى كه امر يا نهى مىكند احتمال بدهد كه امرونهى او تأثير مىكند در طرف مقابل و بسبب امر او واجب را بجا ميآورد و بسبب نهى او از فعل منكر دست برميدارد ، پس اگر يقين دارد كه طرف مقابل اعتنائى بسخن او نميكند يا ظن غالب حاصل نمايد بر آن پس دراينصورت وجوب امرونهى مرتفع گردد .
شرط چهارم - اينكه كسى كه امر يا نهى مىكند بداند كه امر و نهى او ضررى نميرساند به او يا بيكى از مسلمين و مأمون باشد از آن - پس اگر يقين داشته باشد باينكه اگر امر كند تارك معروف را بفعل آن يا اگر نهى نمايد فاعل منكر را از فعل آن البته موجب ضرر بر خودش خواهد بود يا بر يكى از مسلمين يا آنكه ظن غالب حاصل نمايد بر ضرر - پس دراينصورت نيز وجوب اين برداشته شود ، و بايد دانست كه از براى امر بمعروف و نهى از منكر مراتبى است اولا بايد در قلب خود طالب باشد فعل واجب را و ترك منكر را و در دل انكار كند بر كسى كه واجب را ترك مىكند يا قبيح را بجا ميآورد و بعد تا ممكن است به زبان نيز انكار كند و اگر ممكن باشد بدست نيز منع كند از منكر و ملزم كند بر فعل معروف و چون بطريق آسانتر مقصود حاصل شود نبايد بسخت پرداخت - پس اول بايد در دل خود امر بمعروف و نهى از منكر نمود و اگر به آن مقصود حاصل نشد به زبان و اگر نشد بدست .
مترجم گويد و بايد دانست كه شرطست در وجوب امر بمعروف و نهى از منكر اينكه از مسائل خلافيه نباشند مانند نجاست غساله و وجوب
ترجمه شرح باب حادى عشر يا جامع شهرستانى ( فارسى ) — صفحة 231
مساهمون: العلامة الحلي
ص٢٣١