مىنامد . همانكه مايه شادى دل و تسلّاى قلب وى است . عوسجه به شب و تاريكى عشق مىورزد زيرا آن را زمان اتّصال يار و فرصت ديدار مىداند .
اينها حال شيدايى دستهاى از زنان عارف است كه حب الهى و عشق به او آنها را واله و سرگشته كرده و زبان شعر را كه زبان عاشقان است بر آنها گشوده است .
اين زنان از سرزمين خاصى نبودهاند . سلمى ، ابن جوزى و نيشابورى نام بسيارى از ايشان را از گوشه و كنار تمام ممالك اسلامى جمعآورى و احوالشان را ثبت كردهاند .
ذكر النسوه المتعبدات الصوفيات ( نخستين زنان صوفي ) ( عربي ، فارسي ) — صفحة 50
مساهمون: أبي عبد الرحمن محمد بن الحسين السُلمي
ص٥٠