337 / 949 به نيشابور رفت . او استاد برجسته فقه شافعى در نيشابور بود و همچنين به جهت اينكه از نخستين كسانى است كه كلام اشعرى را در آنجا اشاعه داد اهميت دارد . او استاد سلمى و بر طريق تصوف بود . صاحب بن عباد وزير دربارهى او گفت : من هيچكس نظير او را نديده و او نيز هيچكس چون خود را نديده است . بنگريد : نجيبزادگان نيشابور ص 115 - 17
شرح
( 185 ) . ابو القاسم جعفر بن احمد مقرى ( قارى قرآن ) رازى ( متوفى 378 / 988 - 89 ) صوفى برجسته و محدث بود . او در نيشابور زندگى كرد و در همانجا از دنيا رفت . او گفت : فتوت ، ديدن فضيلت مردم از طريق ديدن نقصان خود است .
اصل جمله احمد مقرى چنين است : الفتوة رؤيه فضل النّاس بنقصانك . طبقات الصوفية ، ص 378 ، بنگريد : طبقات الصوفية 509 - 12 . - م
( 186 ) . ابو بكر محمد بن احمد بن حمدون الفراء ( متوفى 370 / 980 - 81 ) صوفى برجسته و محدث اهل نيشابور بود . سلمى شخصا او را مىشناخته است . از سخنان اوست : پوشاندن نيكويىها از پوشاندن بدكارىها بهتر است چرا كه تو با آن مىتوانى اميد نجات داشته باشى .
اصل جمله فراء چنين است : كتمان الحسنات اولى من كتمان السيئات ، فانّك بذلك ترجو النّجاة طبقات الصوفية ، ص 377 . - م
طبقات الصوفية 507 - 8 همچنين بنگريد كتاب اللمع ، مقدمه ، ص 16 .