كه ديگر طلب نكند ، چيزى را مايهى افتخار خود نداند و فتوح را اگر بداند كه از جايى حلال فراهم شده است ، رد نكند و ديگر اينكه صوفى كسى است كه چيزى را براى وقتى ديگر و يا اوقاتى ديگر جمع نكند .
و از او شنيدم كه مىگفت : صاحب حقيقت هيچگاه به احوال باز نمىگردد مگر بعد از يافتن حقيقت ، و در آن هنگام احوال از او پيروى مىكنند .
و از او شنيدم كه مىگفت : حقيقت محبت آن است كه عاشق جز از محبوبش از ديگرى سخن نگويد و جز صداى او نشنود . چنان كه پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و سلّم گفت : " حبّك الشّىء يعمى و يصم " دوستى چيزى موجب نابينايى و ناشنوايى از چيزهاى ديگر مىشود .
از ثقهاى شنيدم كه از وى حكايت مىكرد كه گفت كه از او دربارهى تصوف پرسيدم ، گفت : رد اسباب و نديدن آن و قطع علاقه از هر چيزى است .
شرح
( * ) وهط به فتح هاء ، شايد نسبت به قريهاى در يمن باشد . تاج العروس ( طناحى / 106 ) . - م
( 183 ) . ابو عبد اللّه محمد بن خفيف شيرازى ( متوفى 371 / 982 ) از نظر سلمى بزرگترين مشايخ روزگار خود بود . او در علوم ظاهر و باطن يگانه بود . سلمى شخصا او را مىشناخته و از وى اجازه نقل حديث شفاهى داشته است . بنگريد طبقات الصوفية 462 - 66 ، رساله قشيريه 420 - 21 ، حلية الاولياء ج 10 / 385 - 89 ، كشف المحجوب 158
سلمى در طبقات الصوفية حكايات و رواياتى را از ابن خفيف نقل مىكند كه با اجازه كتبى خود وى بوده است . " و كلّ هذه الحكايات اخبرنيه ابو عبد اللّه ، محمّد بن خفيف ، رضى اللّه عنه ، اجازه لى بخطّه . طبقات الصوفية ، ص 348 . - م
( 184 ) . ابو سهل محمّد بن سليمان صعلوكى ( متوفى 369 / 980 ) محدث و ممتاز در مكتب فقه شافعى بود . بعد از تحصيل در عراق و به دست آوردن مقام مهمى در اصفهان در سال