الهى ! از حسن نظر تو پس از وفات چگونه نااميد شوم كه در حيات مرا جز نيكويى ندادى ؟
الهى ! اگر گناهان من ، مرا بترسانيد ، دوست داشتن من تو را زينهار داد ، پس به چيزى قيام كن از كار من كه تو اهل آنى و به فضل خود باز گرد بر كسى كه جهل او را بفريفت .
الهى ! اگر خوارى من خواستى مرا راه ننمودى و اگر فضيحت من خواستى مرا نپوشيدى ، پس مرا برخوردارى ده بدانچه راه آن نمودى و بر من دايم دار آنچه بدان مرا بپوشيدى .
الهى ! نپندارم كه مرا رد فرمايى در حاجتى كه عمر خود در آن نيست گردانيدم .
الهى ! اگر گناه نكردمى از عقوبت تو نترسيدمى و اگر كرم تو نشناخته بودمى ثواب تو اميد نداشتمى . ( ترجمه احياء علوم الدّين ج 4 / 731 - 2 ) . - م
ذكر النسوه المتعبدات الصوفيات ( نخستين زنان صوفي ) ( عربي ، فارسي ) — صفحة 227
مساهمون: أبي عبد الرحمن محمد بن الحسين السُلمي
ص٢٢٧