( 1 )
خطبهء پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله پس از انجام عمره
كلينى از امام صادق عليه السّلام روايت مىكند كه فرمود : هنگامى كه حضرت از سعى خود فارغ شد ، در مروه ايستاد و رو به مردم كرد و پس از حمد و ثناى خداوند ، در حالى كه با دست مبارك به پشت خود اشاره مىكرد ، فرمود : به درستى كه اين جبرئيل است كه به من دستور مىدهد به افرادى كه قربانى به همراه نياوردهاند ، بگويم كه از احرام خارج شوند . و اگر من نيز دوباره به حج بيايم ، همين كار را انجام خواهم داد ، اما از آنجا كه قربانى به همراه آوردهام ، سزاوار نيست از احرام خارج شوم تا وقتى كه : « حتى يبلغ الهدى محلّه » ؛ قربانىها به قربانگاه خود برسند .
در اين هنگام ، مردى برخاست و گفت : آيا مىگويى كه براى حج خارج شويم در حالى كه از سر و روى ما آب مىچكد ( يعنى از جنابت غسل كردهايم ) ؟ !
رسول الله صلّى اللّه عليه و آله به وى گفت : اما تو هرگز به اين ايمان نخواهى آورد !
پس از آن ، سراقة بن مالك كنانى گفت : اى رسول خدا ، دين ما را چنان به ما ياد بده كه گويى همين امروز متولد شدهايم ؛ اما اين چيزى كه ما را بدان امر فرمودى ، براى همين سال است يا براى سالهاى آينده هم مىباشد ؟
( 2 ) رسول الله صلّى اللّه عليه و آله فرمود : اين حكم ابدى است و تا روز قيامت حاكم مىباشد و آنگاه انگشتان دو دستش را در هم داخل كرد و فرمود : تا روز قيامت عمره در حج داخل شده است . « 1 » سپس به جارچى امر فرمود كه اعلام كند : « هر كس قربانى به همراه خود نياورده ، محل شود و آن را عمره قرار دهد و هر كس كه قربانى آورده ، بر احرام خويش باقى بماند » .
بعضى از مردم از وى اطاعت كردند و عدهاى از اجراى دستور آن حضرت امتناع ورزيدند ! رسول الله صلّى اللّه عليه و آله از آنان ناراحت شد و فرمود : اگر من نيز قربانى به همراه نياورده بودم ، از احرام خارج مىشدم و آن را به عمره تبديل مىكردم ، پس هر كسى كه قربانى نياورده از احرام خارج شود .
پس از اين ، عدهء ديگرى از احرام خارج شدند . ولى بعضى همچنان بر احرام خويش باقى ماندند ! بعضى از آنان مىگفتند : چگونه ممكن است كه رسول الله صلّى اللّه عليه و آله آفتاب سوخته و غبارآلود باشد ، ولى ما لباس بپوشيم .
هامش
( 1 ) . بحار الانوار ، ج 21 ، ص 391 به نقل از فروع كافى ، ج 1 ، ص 233 - 234 و همچنين ج 21 ، ص 395 به نقل از فروع كافى ، ج 1 ، ص 234 و همچنين ج 21 ، ص 404 به نقل از صحيح مسلم ، ج 4 ، ص 36 از امام صادق عليه السّلام به نقل از امام باقر عليه السّلام از جابر و عبارت آن چنين است : هر كسى كه قربانى نياورده ، محل شود و حج خود را عمره قرار دهد . مجلسى اين را از المنتقى ، تأليف كازرونى نقل كرده است .