مدت نه يا ده ماه مىديدم كه رسول خدا به هنگام نماز صبح از منزل خارج مىشد و با دست ، دو طرف چهارچوب در خانه على عليه السّلام را مىگرفت و مىفرمود : السلام عليكم و رحمة الله و بركاته . على و فاطمه و حسن و حسين در جوابش مىگفتند : و عليك السلام يا نبىّ الله و رحمة الله و بركاته ، سپس پيامبر صلّى اللّه عليه و آله مىفرمود : وقت نماز است ، خدا شما را مورد لطف خود قرار دهد و اين آيه را مىخواند :
« إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً »
، سپس به مصلاى خودش مىرفت . « 1 »
هامش
( 1 ) . همان ، ص 77 . و در صفحهء 76 آن را از أنس بن مالك روايت نموده است و از او در مسند احمد ، ج 3 ، ص 259 و مستدرك حاكم ، ج 3 ، ص 158 نقل شده است و در تفسير فرات كوفى ، ص 338 - 339 از ابو حمراء و از ابو سعيد خدرى آمده است و از ابو حمراء و ابن عباس روايت شده است كه هر روز پنج مرتبه در اوقات نماز اين آيه را بر در خانهء فاطمه قرائت مىكرد ، چنان كه در الدر المنثور ، ج 5 ، ص 198 و بعد از آن آمده است .
و طبرسى در مجمع البيان ، ج 8 ، ص 56 آن را از حاكم حسكانى با سند خود از حسن بن على عليه السّلام آن را چنين روايت كرده است ، رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله ما را با خود در زير يك عباى خيبرى كه مال ام سلمه بود جمع كرد و سپس فرمود : . . .
و در تفسير قمى ، ج 2 ، ص 193 از ابى جارود از امام باقر عليه السّلام روايت شده كه نزول آيه در حجرهء ام سلمه بوده است .
سپس از زيد بن على بن حسين عليه السّلام روايت كرده است : عدهاى از مردم جاهل گمان مىكنند كه منظور اين آيه همسران پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله هستند ، در حالى كه مرتكب خطا و اشتباه شدهاند ؛ زيرا اگر منظور آيه همسران پيامبر صلّى اللّه عليه و آله مىبود ، مىفرمود : « ليذهب عنكنّ الرجس و يطهركنّ تطهيرا » و خطاب به صورت مؤنث مىآمد ؛ چنان كه خداوند مىفرمايد :« وَ اذْكُرْنَ ما يُتْلى فِي بُيُوتِكُنَّ »؛« وَ لا تَبَرَّجْنَ »و« لَسْتُنَّ كَأَحَدٍ مِنَ النِّساءِ ».
اين روايت را طبرسى از تفسير ثعلبى از ابو سعيد خدرى ، ج 8 ، ص 599 و واحدى از او در اسباب النزول ، ص 295 و سيوطى در الدر المنثور ، ج 5 ، ص 198 آوردهاند .
طبرسى نيز از حاكم حسكانى از جابر بن عبد الله انصارى آن را در مجمع ، ج 8 ، ص 560 آورده است ، و مظفر از او در دلائل الصدق ، ج 2 ، ص 67 خبرى را نقل و آن را تصحيح كرده است كه دلالت مىكند بر اينكه نزول اين آيه بعد از جنگ خيبر و ازدواج پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله با صفيّه و بازگشت جعفر طيّار و همراهانش از حبشه بوده است . در اين خبر از عبد الله بن جعفر روايت شده است كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود : آنها را پيش من بياوريد ! آنها را پيش من بياوريد . . . ! صفيه پرسيد : چه كسانى را يا رسول اللّه ؟
فرمود : اهل بيتم را ؛ يعنى على و فاطمه و حسن و حسين . آنها را آوردند . آنگاه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله عبايى را روى آنها انداخت و سپس دستهايش را به سوى آسمان گرفت و فرمود : خدايا اينها خاندان من هستند ، پس بر محمد و آل محمد درود فرست و خداوند نازل فرمود :« إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ . . . ».
و علامه طباطبايى در الميزان ، ج 16 ، ص 311 - 312 در تفسير اين آيه مىنويسد : در نزول اين آيه روايت شده است كه اين آيه در شأن پيامبر و على و فاطمه و حسن و حسين نازل شده و مخصوص آنها مىباشد و هيچ كس در اين منزلت با آنها شريك نيست و بيش از هفتاد حديث براى اتمام حجت وارد شده است كه تعداد روايات نقل شده از طرف اهل سنت ، بيش از روايات نقل شده از طرف شيعه مىباشد !
شيعه از طريق امام على و سجاد و باقر و صادق و رضا عليهم السّلام و ام سلمة و ابو ذر و ابو الاسود دئلى و . . . روايت كرده است و اهل سنت آن را از على و حسن عليهم السّلام و ام سلمه و عايشه و عبد اللّه بن جعفر و عبد اللّه بن عباس و ثوبان ، آزاد كردهء پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و أنس بن مالك و ابو حمراء و سعيد خدرى و واثلة بن أصقع و سعد بن ابى وقاص از نزديك به چهل طريق روايت كردهاند .
سپس مرحوم طباطبايى اشكال وارده در مورد سياق آيات را كه خطاب به زنان پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله مىباشد ، مطرح كرده و جواب داده است : -