آن از لباس و بدن براى صحت نماز و طواف يا امكان و معفو نبودن ، و از محل
سجده و پيشانى براى سجده كردن ، شرط است و همچنين است حكم در ظروفى
كه براى استعمال كردن با رطوبت به كار برده مى شوند در آنچه مشروط به طهارت
است ، از خوردن و آشاميدن و تطهير نمودن ، هرگاه استعمال آن مستلزم تعدى
نجاست باشد .
( مسأله 100 ) : نجس نمودن مسجد حرام است و ازاله نجاست از
مساجد و همچنين از مصحف ( قرآن ) و اجزاى مختصه به آن مانند جلد ، نيز واجب
است و همچنين است بنابر احتياط حكم در ازاله آن از ضرايح مقدسه و روپوش آنها ،
( مسأله 101 ) : خون قروح و جروح مادامى كه خون به كلى منقطع نشود ،
معفو است چه دائما جارى باشد و چه نباشد ، چه در تطهير آن مشقت باشد ( 1 )
و چه نباشد ، در لباس باشد و يا در بدن عوض نمودن لباس مقدور باشد و يا
نباشد ، بتواند مانع از نجس شدن آن بوسيله دستمال شود يا تنواند ، چاره آن به
دوايى ممكن باشد يا نباشد ، خودش به عصيان ( 2 ) مجروح نموده باشد يا نه ، و
همچنين است عرقى كه انسان كمتر ميسر است از آن خالى باشد ، ليكن عفو از
آنچه ذكر شد مخصوص صاحب قروح و جروح است ، پس اگر لباس را ديگرى
بپوشد عفو براى او نيست ، و همچنين است ( 3 ) اگر شك كند كه خون از قروح و
هامش
( 1 ) شيخ انصارى - محمد كاظم طباطبائى - محمد باقر شيرازى : احوط اعتبار
مشقت در ازاله يا تبديل است ، به همين مقدار كه در عرف بگويند شستن آنها به
جهت هر نماز يا هر روز دشوار است و اگر ممكن باشد ، شستن محل خون هر روز
يك بار احوط خواهد بود .
( 2 ) محمد باقر شيرازى : در عصيان ، مانند بعض بازيهاى باطل اين زمان معفو
بودن مشكل است .
( 3 ) محقق خراسانى : يعنى معفو نيست .