غليان نموده باشد ، و بعضى اعتبار اشتداد را نيز اضافه نموده اند و اظهر و احوط
اجتناب است مطلقا البته اگر خاصيت مست كنندگى از آن ظاهر نشود ، و الا حكم
به نجاست بى اشكال است .
( مسأله 97 ) : فقاع كه از آب جو به عمل مى آيد هم چنان كه جمعى ذكر
كرده اند ، نجس بوده و معتبر در آن صدق اسم در عرف عرب است .
( مسأله 98 ) : عرق جنب از حرام خواه در وقت حصول جنابت باشد يا
بعد از آن ، و خواه در زن باشد يا در مرد ، از زنا باشد يا از لواط يا وطئ بهيمه
يا غير آنها ، از آنچه حرمت آنها ذاتى باشد ، نجس مى باشد ( 1 ) بلكه در وطى
حائض و وطى در هنگام روزه يا وطى در ظهار پيش از كفاره دادن نيز اقوى ( 2 )
اجتناب است .
( مسأله 99 ) :
عرق شتر نجاستخوار نجس است بلكه مطلق حيوان
نجاستخوار بنابر احتياط نيز همين حكم را دارا است .
احكام نجاسات
ازاله نجاست به خودى خود واجب نيست بلكه مستحب است ( 3 ) ، و ازاله
هامش
( 1 ) محمد باقر شيرازى : بنابر احتياط .
( 2 ) محمد باقر شيرازى : بلكه احوط .
( 3 ) محقق خراسانى : در استحباب نفسى ازاله ، تأمل است .