( مسأله 1619 ) : هرگاه شخصى عين مال خمس داده شده را در طى
سال صرف مؤونه خود كند و در همان سال عوض آن را بدست آورد بايد احتياطا
خمس آن را بدهد .
( مسأله 1620 ) : رعايت مساوات در دادن خمس به فقرا و سادات و
ايتام و ابن السبيل لازم نيست بلكه مى توان تمام خمس را به هر يك از آنها داد ( 1 ) .
( مسأله 1621 ) : قبل از اخراج خمس از سود سال جارى مى توان
قرض سال گذشته را پرداخت نمود .
( مسأله 1622 ) : هرگاه شخص بدون اذن مجتهد سهم امام ( ع ) را به
سادات بدهد بايد بنابر احتياط ( 2 ) و قول اشهر دوباره آن را به مجتهد بدهد و يا با
اذن او به مصرف برساند .
( مسأله 1623 ) : هرگاه شخصى پيش از تعلق خمس به خود مبلغى
هامش
( 1 ) محمد باقر شيرازى : در تقسيم خمس و مساوات و اشتراك سادات و عدم آن
بين فقهاء اسلام اختلاف است ، شافعى ( همانگونه كه شيخ الطائفه طوسى ( قده ) در
كتاب خلاف بيان فرموده اند ) تقسيم در خمس را هم مانند ارث لازم مىداند و
مى گويد كه بايد به طريق " للذكر مثل حظ الأنثيين " بين تمام ذوى القرباى پيامبر
اكرم ( ص ) در شرق و غرب عالم تقسيم گردد ، وعده ديگرى از علماء اهل سنت قائل
به لزوم تقسيم بطور مساوى به سادات اهل بلد و نزديك آن هستند و اين قول را هم
شيخ طوسى نسبته به سهم سادات پذيرفتهاند و در هر حال اولى و احوط خصوصا در
صورت ضرورتهاى اوليه ، رعايت مساوات در پرداختن خمس و اشتراك سادات مى باشد
كه تفصيل اين مسائل در محل ديگرى است .
( 2 ) محمد باقر شيرازى : اگر در اموالى كه شخص آنها را بدون اذن مجتهد به
سادات و يا موارد ديگر داده است مطابق موازين شرع و رضاى امام ( ع ) عمل
كرده باشد اعاده لازم نيست زيرا عمل او مانند عمل بى تقليد است كه در صورت
تطابق آن با واقع غالبا حكم به صحت مى كنند و تفاوت بين اين دو عجيب است .