را به عنوان قرض به سادات فقير بدهد و از طرف آنان وكيل شود كه در هنگام
تعلق خمس از جانب آنها مبلغ داده شده را تصرف كند اشكالى ندارد به شرط
آنكه در هنگام تعلق خمس ، اشخاص خمس گيرنده در استحقاق باقى باشند ( 1 ) .
( مسأله 1624 ) : اگر شخصى درختى را براى تجارت و يا امرار معاش
غرس كند بايد براى رشد ساليانه درخت پس از خارج كردن مؤونه خود
خمس بدهد .
( مسأله 1625 ) : هرگاه شخصى خمس بر ذمه خود داشته باشد و آن را
تا هنگامى كه فقير شود نپردازد در صورتى كه از درآمد كم خود به تدريج از بابت
خمس به اولاد خود كه سيد و فقير باشند بدهد اشكالى ندارد ( 2 ) البته احتياطا
بايد با اذن مجتهد باشد ( 3 ) .
( مسأله 1626 ) : هرگاه شخصى مقدارى از منافع كسب ساليانه خود را
براى خريد خانه و يا فرش و يا ساير ما يحتاج زندگى خود ذخيره كند در هنگام
سال خمسى ، احتياطا ( 4 ) بايد خمس آن را بدهد ( 5 ) .
هامش
( 1 ) محمد باقر شيرازى : اشتراط بقاء استحقاق محل تأمل است ولى اگر علاوه بر
مؤونه ساليانه خود و افراد واجب النفقه خود توان اداى قرض را نيز داشته باشد خمس
به او تعلق نمى گيرد زيرا حكم چنين شخصى مانند حكم غارمين در زكات مى باشد .
( 2 ) محقق خراسانى : در مقدار مخارج لازم آنها تا رفع احتياجشان اشكالى ندارد .
محمد باقر شيرازى : صحت آن مشكل است زيرا اولاد فقير واجب النفقه او
مى باشند و دادن خمس به واجب النفقه جايز نيست .
( 3 ) محمد كاظم طباطبائى : بلكه بنابر احتياط واجب در مقدار سهم امام بايد با
اذن مجتهد باشد .
( 4 ) ميرزاى شيرازى - محمد كاظم طباطبائى : اين احتياط ترك نشود .
( 5 ) محمد باقر شيرازى : پرداخت خمس در اين صورت لازم نيست .