( مسأله 1516 ) : اگر شخصى جنسى را بعنوان زكات فطره داد و بعد
معلوم شد كه مقدار آن كم بوده واجب است كه مابقى آن را از همان جنس بدهد .
( مسأله 1517 ) : در زكات فطره اگر شخص بجاى جنسى كه مى خواهد
آن را بدهد قيمت آن را بپردازد كفايت مىكند و بلكه اگر پرداخت قيمت براى فقير
بهتر باشد پرداخت قيمت ارجح است و اولى آن است كه قيمت را از نقره بدهند
هر چند كه ميان طلا و نقره فرقى نيست و معتبر در قيمت آن جنس ، زمان اخراج
آن است و نه زمان وجوب آن و در قيمت بايد به نرخ بازار رجوع كرد و همچنين
محل دادن زكات معتبر است و نه محلى كه وطن شخص باشد .
( مسأله 1518 ) : شخصى كه فطريه مىدهد اگر از طرف چند نفر
فطريه بدهد مىتواند براى هر يك از آنها جنسى مغاير با فرد ديگرى انتخاب كند
و بدهد .
( مسأله 1519 ) : مقدارى كه بايد به منظور زكات فطره داد براى هر
نفر يك صاع از تمام اجناسى است كه ذكر شد كه مقدار صاع شش صد و
چهارده مثقال و ربع مثقال صيرفى است ( 1 ) و اگر شخصى مقدار صاع را نداند و
مقدارى را كه يقين دارد مقدار صاع در آن است بدهد اشكالى ندارد .
هامش
( 1 ) محمد باقر شيرازى : كه تقريبا سه كيلو گرم به وزن فعلى است .