صبح روزه آيندهاش را پيش از صبح انجام دهد ولى اگر غسلهاى روز خود را به
جهت خواندن نماز ترك كند روزهاش باطل است ( 1 ) .
( مسأله 1463 ) : روزههايى كه در آنها به سبب بجا آوردن مفطرات
عمدى ذكر شده غير از قى كردن ( 2 ) ، قضا و كفاره بر شخص واجب مىشود
مختص به روزه ماه مبارك رمضان و قضاى آن بعد از زوال و همچنين روزه نذر
معين و شبه آن و روزه اعتكاف - هرگاه واجب باشد ( 3 ) - مى باشد و در غير از
اين چهار صورت افطار آنها حرام نبوده ( 4 ) و جايز است خواه قبل از زوال باشد و
خواه بعد از زوال .
( مسأله 1464 ) : كفاره روزه ماه مبارك رمضان و نذر معين آزاد كردن
بنده است و يا شصت روز روزه كه سى و يك روز آن پى در پى مى باشد و يا
اطعام شصت فقير و مسكين ، كه در اختيار هر يك از اين اقسام مخيرند و احوط
مراعات ترتيب مذكور با داشتن قدرت است .
( مسأله 1465 ) : هرگاه شصت مد گندم را كه هر مد آن صد و پنجاه
و سه مثقال نه شانزدهم مثقال صيرفى است به شصت فقير و يا مسكين بدهند
اگر چه در غير از يك مجلس و يك روز باشد هم كفايت مىكند .
هامش
( 1 ) محمد كاظم طباطبائى : بطلان محل اشكال است .
محمد باقر شيرازى : بنابر احتياط .
( 2 ) محمد كاظم طباطبائى : گذشت كه اقوى وجوب كفاره در قى كردن نيز مى باشد .
محمد باقر شيرازى : وجوب روزه در قى كردن عمدى هم احوط است .
( 3 ) محمد كاظم طباطبائى : كفاره از جهت اعتكاف است نه روزه ، و مختص به
جماع است اگر چه در شب باشد و احوط ثبوت آن در روزه مستحبى نيز مى باشد .
( 4 ) ميرزاى شيرازى - محمد كاظم طباطبائى - محمد باقر شيرازى : بلكه در
قضاى مضيق از ماه رمضان حرمت افطار قبل از ظهر نيز ثابت است .