باشد و يا آنكه بعد از خوردن چيزى باشد ، بر او چيزى لازم نيست ولى اگر در
وضوى نماز نافله و يا براى خنك شدن باشد و يا بيهوده مضمضه كند ، قضاى آن
لازم است ( 1 ) .
( مسأله 1396 ) : اگر هنگام استنشاق كردن آب به حلق وارد شود بر
او چيزى نيست بلكه مفسد بودن آن ثابت نيست ( 2 ) .
( مسأله 1397 ) : مسواك كردن حتى با چوب تر جايز و بلكه سنت
است مطلقا ، و ليكن بايد مسواك را مادامى كه مسواك مى كنند از دهان بيرون
نياورد و اگر بيرون آورد نبايد آب آن را فرو برد .
( مسأله 1398 ) : ريختن دارو در احليل تا اينكه به جوف آن برسد ( به
داخل بدن برسد ) جايز است و مفطر روزه نيست ، و همچنين است ريختن دوا در
جراحت به صورتى كه به جوف آن برسد و يا اينكه كسى را امر كند كه چيزى مانند
نيزه را در شكم فرو برد و يا اينكه خود به اختيار خويش چنين بنمايد ، و نيز
همچنين است حكم چيزى در حين ريختن به صورتى كه به حلق وارد شود ( 3 ) و به
جوف آن برسد ( 4 ) .
3 - جماع ، كه مفسد روزه است و نيز موجب قضا و كفاره مىشود مطلقا ،
هامش
( 1 ) محمد كاظم طباطبائى : محل تأمل است اگر چه احوط است .
( 2 ) ميرزاى شيرازى - محمد كاظم طباطبائى : اقوى مفسد بودن خوردن و آشاميدن
از راه بينى است .
محمد باقر شيرازى : احوط مبطل بودن خوردن و آشاميدن از راه بينى است .
( 3 ) محمد باقر شيرازى : و اما نسبت به سرم و آمپول و اقسام مختلف آن از
دارويى و خوراكى در آثار تازه پديد بحث مفصلى شده كه مى توان به آن رجوع كرد .
( 4 ) شيخ انصارى - محمد كاظم طباطبائى - محمد باقر شيرازى : احوط اجتناب است .