واجب معين و در حال اختيار دارد و اما در حال اضطرار مثل اينكه شخص نداند
كه آن روز ، روز اول از ماه رمضان است و يا اينكه آن روز روزى است كه روزه آن را
نذر كرده بوده است در اين صورت بايد تا وقت نيت ( كه تا ظهر مى باشد ) باقى
است نيت كند و ليكن هرگاه عذرش بر طرف شود واجب است كه فورا و تا قبل از
ظهر نيت كند و هر گاه آن را از هنگامى كه به يادش آمد به تأخير بياندازد روزهاش
باطل مىشود .
( مسأله 1378 ) : وقت نيت روزه واجب غير معين تا زوال ظهر است
پس اگر شخص قصد گرفتن روزه را نداشته و افطار هم نكرده باشد و قبل از ظهر
نيت كند روزهاش صحيح است ولى در صورت رسيدن ظهر وقت آن منقضى
مىشود .
( مسأله 1379 ) : در روزهاى مستحبى جايز است كه شخص تا قبل از
غروب آفتاب نيت روزه كند البته در صورتى كه بعد از نيت ، مدت زمانى تا غروب
آفتاب باقى باشد .
( مسأله 1380 ) : نيت روزه ما رمضان هرگاه پيش از دخول در آن ماه
باشد كفايت نمى كند چه يك روز قبل از ماه باشد و چه بيشتر .
( مسأله 1381 ) : در اول ماه رمضان جايز است كه شخص نيت روزه
تمام ماه را بكند و به آن اكتفا نمايد و يا اينكه جداگانه براى هر روز نيت
كند هر چند احوط ( 1 ) عدم اكتفا به نيت براى تمام ماه است .
( مسأله 1382 ) : همانگونه كه گذشت روزه غير ماه رمضان در ماه
هامش
( 1 ) ميرزاى شيرازى - محمد كاظم طباطبائى - محمد باقر شيرازى : اين احتياط
ترك نشود .