و يا متبرعه فرقى نيست ، و همچنين بين آنكه طفل حلال زاده باشد و يا حلال
زاده نباشد نيز فرقى در حكم مسأله نمى باشد و در صورتى كه كه ممكن باشد كه
زن مرضعه بدلى را براى خود بگيرد و يا دفع ضرر از طفل نمايد نمى تواند روزه
خود را افطار كند و افرادى كه بايد روزه خود را افطار كنند در صورتى كه افطار
نكنند روزه آنها باطل بوده ( 1 ) و در جائى كه نياز به قضا داشته باشد مسقط قضا
نيست .
( مسأله 1371 ) : در فرض مذكور در مسأله قبل در مورد صدقه دادن ،
صدقه بايد از مال مرضعه باشد .
زمان روزه
ابتداء زمان روزه طلوع فجر دوم و فجر صادق است و آخر وقت آن بنا بر
اقوى و احوط زمان بر طرف شدن حمره مشرقيه از بالاى سر انسان است و شخص
بايد از ابتداء طلوع فجر از امورى كه خواهد آمد اجتناب نمايد مگر در مورد
جماع ، كه در صورتى كه فرصت كافى براى انجام غسل بعد از آن را نداشته باشد
بايد آن را پيش از صبح ترك كند ( 2 ) .
هامش
( 1 ) محمد باقر شيرازى : در مورد افطارى كه موجب ضرر است حكم صحيح است
و اما در موارد مشقت و عسر و حرج تنها ، احتمال صحت روزه وجود دارد خصوصا
اگر شديد نباشد .
( 2 ) محقق خراسانى : اگر چه بنابر احتياط جواز آن در صورتى كه وقت و وسعت
كافى براى انجام آن و تيمم بعد از آن را داشته باشد مى باشد و ليكن احوط بر فرض
جماع در اين صورت ، تيمم و قصد روزه و قضاى آن است .