( مسأله 1252 ) : مراد از وطن جايى است كه شخص آنجا قرار گرفته
باشد به قصد هميشه ماندن و در آن به مقدارى بماند كه عرفا صدق وطن او
بكند و شش ماه ماندن شرط نيست اگر چه احوط ( 1 ) است و ملك داشتن و متحد
بودن محل اقامت با وطن نيز شرط نيست .
( مسأله 1253 ) : هرگاه شخص اعراض از وطن كند و برود ، زمانى كه
به آن محل مراجعت مىكند ، اگر ملكى در آن محل ندارد نمازش را شكسته
بخواند و اگر ملكى دارد احوط ( 2 ) جمع است و نيز اگر شخص در جايى ملكى
دارد و قصد توطن و هميشه ماندن در آن را نداشته و ندارد نمازش را شكسته
بخواند و احوط ( 3 ) جمع است .
( مسأله 1254 ) : هرگاه مسافر علم به ده روز ماندن در يك شهر را
داشته باشد و يا قصد ماندن ده روز بكند كه از ترخص هم بيرون نرود و در
اقامت خود در ظن و شك هم نباشد بايد نماز را تمام بخواند و اگر يك نماز تمام
خواند و بعد طورى شد كه بايد برود ، بايد تا زمانى كه در آن محل است نماز را
تمام بخواند و هر وقت به سفر رفت شكسته بخواند .
( مسأله 1255 ) : شهرهاى كاظمين و بغداد دو شهر هستند ( 4 ) و
هامش
( 1 ) ميرزاى شيرازى - محمد باقر شيرازى : اين احتياط ترك نشود .
( 2 ) محمد كاظم طباطبائى : اين احتياط و احتياط بعدى واجب نيست .
( 3 ) محمد باقر شيرازى : اين احتياط ترك نشود .
( 4 ) محمد باقر شيرازى : در زمان سابق دو شهر بودند اما در حال حاضر به هم
متصل شده اند و اطلاق حكم يك شهر يا دهكده به دو شهر و يا دو دهكده اى كه به
هم متصل شوند بر اساس عرف است و اگر اطلاق يك شهر بودن مشكوك باشد
استصحاب جارى مىشود و اگر شبهه موضوعى و يا مفهومى باشد رعايت احتياط
لازم است .