ماندن ده روز كند ، پس در اين صورت اتمام نماز متعين است .
( مسأله 1243 ) : حد فرسخ سه ميل است كه هر ميلى چهار هزار ذراع
است و هر ذراعى به ضخامت بيست و چهار انگشت است و هر انگشتى به
ضخامت هفت جو ( 1 ) .
( مسأله 1244 ) : هرگاه چيزى از اين مسافت كمتر باشد يا شك يا
مظنه در طى شدن مسافت داشته باشد نماز تمام است ، ولى در صورت مظنه احوط
جمع بين قصر و اتمام است و اگر تحصيل علم بدون عسر و حرج ممكن شود ،
احوط ( 2 ) وجوب تحصيل علم است .
( مسأله 1245 ) : اگر در بين راه بفهمد كه مقدار مسافت را طى
كرده است اگر چه باقيمانده راه به مقدار مسافت نباشد بايد نماز را قصر كند .
( مسأله 1246 ) : ابتداى مسافت در شهرهاى كوچك و يا متوسط از
قلعه آنهاست و اگر قلعه نداشته باشند آخر خانههاى آنهاست و در شهرهاى بزرگ
ابتداى مسافت آخر محله آنهاست ( 3 ) .
( مسأله 1247 ) : اگر شخص قصد مسافت را در رفتن داشته باشد و
طى كردن مسافت چند روز طول بكشد اشكالى ندارد مگر به جهت تفرج ( 4 )
هامش
( 1 ) محمد باقر شيرازى : مقصود از فرسخ مقدار 5 / 5 كيلومتر مى باشد كه مقدار
مسافت بر حسب كيلومتر تقريبا 44 كيلومتر مى باشد ( در رفت و برگشت ) .
( 2 ) محقق خراسانى : مراعات اين احتياط لازم نيست .
( 3 ) محمد باقر شيرازى : در مورد بلاد كبيره اين حكم مشكل است و اقرب
مساوات بلاد كبيره فعلى و غير آنست .
( 4 ) محقق خراسانى : يا جهت ديگرى كه موجب طول مدت شود .