قصد اقامت و مانند آن از اسباب تمام بودن نماز را به همراه داشته باشد و يا در
طول سفر عيال او همراه وى باشند .
5 - اينكه شخص از افراد خانه بدوش نباشد مانند كسانى كه در جميع
اوقات در بيابانها بسر مى برند از قبيل اعراب باديه نشين و بعضى از ايلات ، و يا
آنكه سفر آنها سفر عمل و شغل نباشد كه به اسامى خاصى مثل مكارى و ساربان
و هيزم كش و قاصد و ناخدا ناميده شده و يا تاجر صاحب صنعتى كه به منظور
تجارت و صنعت ( 1 ) خود در گردش باشد و يا امثال آنها .
( مسأله 1223 ) : اگر صاحب اعمال مذكور در مسأله قبل در غير
عمل خود سفر كند مثل آنكه مكارى به زيارت و يا به سفر حج برود ، بايد نماز
خود را شكسته بخواند ( 2 ) و همچنين هرگاه حركت او در سفر زياد شود به حدى
كه از عادت بيرون رود ، نيز بايد نماز خود را قصر كند و احوط بجا آوردن نماز
تمام بعد از قصر آن است .
( مسأله 1224 ) : كسى كه براى انجام كار به سفر مى رود ، در صورتى كه
سفر را به عنوان شغل انتخاب كند ، تمام خواندن نماز در سفر سوم بر او واجب
است و در سفر دوم ( 3 ) نيز تمام نمايد گر چه احوط جمع ميان قصر و اتمام است
هامش
( 1 ) محمد باقر شيرازى : حكم سفر اول نيز قبلا بيان شد .
( 2 ) شيخ انصارى - محمد كاظم طباطبائى - محمد باقر شيرازى : احوط و اولى
جمع است .
( 3 ) محقق خراسانى : بلكه اين حكم در مورد سفر اول نيز صادق است .
محمد كاظم طباطبائى : ملاك در سفر صدق عملى آنست پس اگر در اثناى
سفر اول هم اين وضعيت حاصل شود كافى است و بايد تمام بخواند ( * 1 ) .
( * 1 ) محمد باقر شيرازى : با اين وجود احتياط را مراعات نمايد .