ركوع امام مى رسد و نرسيد ، در اين صورت بايد خود را در سجده به امام برساند
اگر چه در سجده دوم باشد و همچنين اگر در ركعت اول و در حال قيام امام تكبير
بگويد و به ركوع نرسد احوط ( 1 ) در اين صورت قصد فرادى و يا اعاده بعد از
اتمام نماز است .
( مسأله 1146 ) : اگر مأموم پيش از امام سهوا واجب را گفت ،
احوط ( 2 ) اين است كه بعد از اتمام نماز امام ، سلام را دوباره بگويد و دو سجده
سهو قربة الى الله بجا آورد و اگر عمدا و بى قصد انفراد سالم واجب را گفت
احتياط ( 3 ) نماز را اعاده كند .
( مسأله 1147 ) : شخصى كه نماز قضاى يقينى ( 4 ) بر ذمه داشته باشد
بايد بنا بر احتياط نماز مستحبى را ترك كند و اگر در نماز واجب باشد و بخواهد
عدول به نماز مستحبى كند كه در ركعت جماعت نمايد ، بنا بر احتياط ( 5 ) نمى تواند
اين عمل را انجام دهد ، ولى مىتواند عدول به نماز قضا نمايد ( 6 ) تا زود درك
جماعت كند .
هامش
( 1 ) محمد باقر شيرازى : اين احتياط ترك نشود .
( 2 ) محمد كاظم طباطبائى : اين احتياط و احتياط بعد واجب نيست .
( 3 ) محقق خراسانى : ترك اين احتياط اشكالى ندارد .
( 4 ) ميرزاى شيرازى - محمد كاظم طباطبائى : با وجود آنكه نماز قضاى بر ذمه
دارد مىتواند مطلقا ( * 1 ) نماز مستحبى را بخواند .
( 5 ) محمد كاظم طباطبائى : اقوى جواز عدول است .
( 6 ) ميرزاى شيرازى - محمد كاظم طباطبائى : در عدول به قضاى در غير صورت
فراموشى اشكال است .
( * 1 ) محقق خراسانى : و ليكن رجاء .