نرسد يا شك يا مظنه دارد كه نرسيده است ، نمازش باطل است مگر آنكه مطمئن
شود كه در حال ركوع امام ( 1 ) ، به ركوع رسيده است .
( مسأله 1158 ) : اگر مأموم در به ركوع رسيدن خود شك داشته باشد و
به اين قصد تكبير بگويد كه اگر نرسيد ، يا قصد فرادى كند و يا در قيام
صبر كند تا امام از سجده فارغ شود و برخيزد و آن را ركعت اول خود قرار دهد ،
اشكالى ندارد و خوب است .
( 1159 ) : در صف اول ، بايد مأمومين امام را ببينند ( 2 ) و
صفهاى بعد بايد بنا بر احتياط صف پيشين خود را ببينند مگر در مورد زن كه
امامش مرد باشد كه در اين صورت بودن حايل براى او اشكالى ندارد .
( مسأله 1160 ) : اگر حايل پنجره باشد كه ديده شود اشكالى ندارد و
اما اگر شيشه باشد احوط اجتناب است .
( مسأله 1161 ) : اگر در بين نماز حائلى بوجود آيد و باقى بماند ، نماز
به جماعت باطل است ، ولى اگر بگذرد مثل حيوان يا انسان ( 3 ) ، اشكالى ندارد .
( 1162 ) : بايد جاى ايستادن امام بنا بر احتياط ( 4 ) ، بيشتر از
هامش
( 1 ) ميرزاى شيرازى - محمد كاظم طباطبائى : پس نماز را تمام كند و آن را اعاده
نمايد .
( 2 ) ميرزاى شيرازى - محمد كاظم طباطبائى - محمد باقر شيرازى : به اين
معنى كه اگر بخواهند بتوانند ببينند .
( 3 ) محمد باقر شيرازى : اگر حايل كامل باشد مشكل است هر چند سريعا بر طرف
شود .
( 4 ) محمد كاظم طباطبائى - محمد باقر شيرازى : بلكه بنا بر اقوى .