احكام سجده سهو
سهويات بر دو قسم است يا چيزى از نماز كم مىشود و يا زياد مىشود
و بعدا كه به خاطر شخص نمازگزار مى آيد اگر ركن باشد ولى داخل ركن ديگرى
نشده باشد بايد برگردد و آن را بجا آورد و اگر داخل ركن ديگرى شد نمازش باطل
است و همچنين است اگر غير ركن باشد و محل آن باقى باشد كه بايد آن را
بجا آورد و در اين صورت نمازش صحيح است ، بلى بايد براى هر چه كه سهوا كم
يا زياد شده باشد احتياطا سجده سهو را بجا آورد مگر در قضاى سجده و تشهد
كه بايد ابتدا قضاى آنها را بجا آورد و سپس سجده سهو را انجام داد .
در شرايط زير بجا آوردن دو سجده سهو بر نمازگزار واجب مىشود .
الف - اگر در بين نماز سهوا و يا به گمان بيرون رفتن از نماز تكلم كرده
باشد .
ب - اگر سهوا يك سجده يا تشهد اول را تا زمان رفتن به ركوع ترك كرده
باشد .
ج - اگر چنانچه كه گذشت تشهد دوم را ترك كرده باشد .
د - اگر در غير موضع سلام و از روى فراموشى سلام نماز را گفته باشد .
ه - اگر در حال تشهد بين ركعت چهارم و پنجم شك كند .
( مسأله 950 ) : سجده سهو در غير از موارد فوق واجب ( 1 ) نيست و
هامش
( 1 ) محقق خراسانى : مگر از براى قيام در محل قعود .