ليكن احوط ( 1 ) بجا آوردن آن است براى هر كمى و زيادى كه مبطل نماز نباشد و
همچنين براى ايستادن بجاى نشستن و نشستن بجاى ايستادن .
( مسأله 951 ) : اگر امام و مأموم در اسباب سجده سهو شريك باشند
بايد هر دو سجده را بجا آورند و اگر سبب سجده از امام يا مأموم صادر شده
باشد ، سجده مخصوص اوست و بر ديگرى نيست .
( مسأله 952 ) : زمان سجده سهو بعد از سلام نماز و پيش از كلام است .
( مسأله 953 ) : كيفيت دو سجده سهو آن است كه ابتدا نيت مىكند
و سپس به سجده مى رود و پس از آن سر از سجده بر مىدارد ( مانند سجده
نماز و باز به سجده مى رود و سر بر مى دارد و تشهد مى خواند آن هم تشهد خفيفى ،
به اينكه تنها به شهادت و صلوات اكتفا مى نمايد مثل اينكه بگويد : " أشهد أن
لا إله إلا الله وأشهد أن محمدا رسول الله ، اللهم صلى على محمد
وآل محمد " ، و تخفيف تشهد احوط ( 2 ) است بلكه بعيد نيست كه متعين
باشد ، پس بعد از آن سلام بگويد به صيغه " السلام عليكم " ( 3 ) يا جمع ميان
هامش
( 1 ) محمد كاظم طباطبائى : بلكه خالى از قوت نيست .
محمد باقر شيرازى : اين احتياط ترك نشود .
( 2 ) شيخ انصارى : احوط بلكه اقوى تشهد تمامى است كه در نماز خوانده مىشود .
محقق خراسانى : بلكه احوط قصد قربت در گفتن زياده بر شهادت وحدانيت و
رسالت است .
محمد كاظم طباطبائى : اقوى جواز تشهد تمامى است كه در نماز خوانده مىشود .
محمد باقر شيرازى : اولى و احوط جمع است .
( 3 ) شيخ انصارى - محمد كاظم طباطبائى - محمد باقر شيرازى : احوط اضافه
كردن لفظ " ورحمة الله وبركاته " مى باشد .