" سجدت لك يا رب تعبدا ورقا لا مستكبرا عن عبادتك ولا
مستنكفا ولا متعظما بل أنا عبد ذليل خائف مستجير "
و در آن گفتن تكبير در وقت سر گذاشتن و در وقت بلند شدن از سجده ، واجب
نيست ، ليكن در وقت بلند شدن گفتن آن مستحب است .
( مسأله 946 ) : در بجا آوردن سجده واجب ، نيت شرط است و احوط
مقارن بودن آن با وقت خم شدن و سر گذاشتن است ، و نيز احوط گذاردن هفت
موضع سجده بر زمين يا بر غير آن است هر چند كفايت نمودن گذاردن پيشانى ،
خالى ( 1 ) از قوت نيست .
( مسأله 947 ) : محل گذاردن پيشانى بايد از خوردنيها و پوشيدنيهاى
متعارف نباشد ( 2 ) بلكه احوط ، بودن آن از چيزى است كه سجده نماز بر آن
صحيح باشد .
( مسأله 948 ) : وجوب سجده در سجده واجب قرآن فورى است و هر گاه
عمدا يا سهوا آن را ترك نمود واجب است كه آن را بجا آورد و دانستن آنكه اين
سجده ادا است يا قضا ، در سجده واجب بى ثمر است زيرا قصد قربت كفايت
مىكند ( 3 ) هر چند قضا ( 4 ) بودن خالى از قوت نيست .
هامش
( 1 ) شيخ انصارى - محمد كاظم طباطبائى - محمد باقر شيرازى : اين صورت
خالى از اشكال نيست .
( 2 ) محمد باقر شيرازى : بنابر احتياط .
( 3 ) محمد باقر شيرازى : اقرب آنست كه مانند زلزله فورا بجا آورده شود و
اداء و قضا ندارد .
( 4 ) محقق خراسانى : در سجده عزائم اداء و قضا نيست بلكه بايد فورا
بجا آورده شود .