احكام زنان و اطفال در نماز
حكم زن در نماز همان حكم مرد است در جميع شرايط و اجزاى واجب و
مستحب ، مگر آنكه مستحب است كه زن ميان قدمهاى خود را در نماز جمع نموده
و آنها را جدا از هم نگذارد و در حال قيام دستها را بر سينه بگذارد ( 1 ) و در
حال ركوع دستها را بالاى دو زانو و بر دو ران بگذارد و در حال رفتن به سجده
اعضاى خود را به هم بچسباند و در نشستن ابتدا كند بر دو زانو پيش از دو دست ،
و سپس بر دو اليه ( نشيمن گاه ) بنشيند و بعد به سجده رود و در حال سجده به زمين
اعضاى خود را بر يكديگر گذارده و دو ذراع خود را بر زمين پهن نمايد و در
حال بلند شدن از سجده و نشستن پس از آن بر دو اليه بنشيند و دو ران خود را
به يكديگر بچسباند نه مثل مردان ( 2 ) و نيز مستحب است كه در حال برخاستن به
آرامى وراست برخيزد و ابتدا پشت خود را بلند نكند بلكه ابتدا زانوى خود را از
زمين بلند كند و دو كف پا را بر زمين بگذارد .
اما طفل ، پس خواندن نماز بر او مستحب است ليكن هرگاه پسر باشد ، در
هامش
( 1 ) ميرزاى شيرازى - محمد كاظم طباطبائى : مراد از دست كف دست است به
گونهاى كه پستان را به سينه بچسباند .
( 2 ) ميرزاى شيرازى - محمد باقر شيرازى : توهم نشود كه اين نحوه نشستن
صورت نماز را از بين مى برد بلكه نوعى جلوس است .