( مسأله 733 ) : مراد از قيام معتبر در نماز انتصاب عرفى است و
محقق مىشود به راست نمودن پشت خود ، و بايد در حال قيام تكيه نكند بر
چيزى به گونهاى كه اگر آن چيز برداشته شود شخص بيافتد و اگر شخص در
حال قيام نماز راست نايستد نمازش باطل است چه عمدا انجام دهد و يا از روى
فراموشى باشد ( 1 ) و اگر تكيه كند ، و عمدا ( 2 ) اين عمل را انجام داده باشد
نمازش باطل مىشود .
( مسأله 734 ) : در حال قيام ، ايستادن بر روى پاها واجب است ( 3 ) و
بايد پاها را از يكديگر به مقدارى باز نكند كه از صورت قيام خارج گردد و
همچنين شخص بايد در حال قيام استقرار داشته باشد .
( مسأله 735 ) : اگر شخصى از ايستادن بدون تكيه دادن عاجز باشد تكيه
دادن او در حال قيام اشكالى ندارد ولى اگر عاجز باشد از ايستادن در تمام نماز
بوده و قادر بر ايستادن در بعضى از آن باشد ، واجب است به مقدارى كه براى او
هامش
( 1 ) محمد باقر شيرازى : ركن بودن اعتدال كامل كه در حال فراموشى هم باطل
باشد جاى تأمل است .
( 2 ) محمد كاظم طباطبائى : و سهوا اشكالى ندارد اگر چه در قيام ركنى باشد
ليكن احوط در آن بطلان نماز است .
( 3 ) محمد كاظم طباطبائى : اقوى جواز ايستادن ( * 1 ) بر يك پا است و همچنين
بر رؤوس اصابع ( سر انگشتان ) يا اصول قدمين نيز چنين است اگر چه احوط خلاف آن
است .
( * 1 ) محمد باقر شيرازى : جواز ايستادن بر يك پا و رؤوس اصابع و يا اصول
قدمين تماما در نهايت اشكال است .