3 - قيام واجب
قيام در نماز واجب ، خواه يوميه باشد و خواه غير يوميه ، و در حال تكبيرة
الاحرام و قيام متصل به ركوع كه آخرين جزء از قيام است ( و آن زمانى است كه
شخص از حالت قيام به ركوع مى رود ) ، و قيام در حال قرائت و تسبيحات اربعه و
بعد از ركوع هر چند در حال ذكر مستحبى باشد ، واجب است .
( مسأله 731 ) : قيام در حال تكبيرة الاحرام و قيام متصل به ركوع از
اركان نماز مى باشند و مراد از ركن در نماز ، جزئى از نماز است كه ترك نمودن آن
هر چند سهوا باشد ، نماز را باطل مىكند و قيام در حال تكبيرة الاحرام شرط
صحت نماز است و در نمازهاى واجب و مستحب ، در موقع گفتن تكبيرة الاحرام
در آنها غير از آنچه كه از اعمال مستحبى گذشت مستحب است به اين معنى كه
مىتواند ترك قيام و آن عمل مستحب را نمايد نه اينكه آن عمل مستحبى را
نشسته انجام دهد زيرا كه عمل هر چند مستحب است و ليكن قيام شرط در صحت
آن است .
( مسأله 732 ) : قيام ما بين وقف كلمات و آيات مازاد بر مقدار واجب
مباح است ( 1 ) .
هامش
( 1 ) محمد باقر شيرازى : ظاهرا شكى در استحباب آن نيست بلكه در وجوب آن
اگر لازمه موالات باشد نيز شكى نمى باشد .