و به طور مثال به مقدار درهم باشد اگر شخص در وسعت وقت باشد بايد نماز را
قطع كند البته اگر نتواند ( 1 ) آن را از خود دور كند ( 2 ) و در ضيق وقت بايد نماز را
بنابر قاعده تكليف تمام كند .
( مسأله 694 ) : در نماز اگر خون دهان توسط بزاق دهان مستهلك
شود ( 3 ) شخص مىتواند آن را فرو برده و نماز را تمام كند و در صورت عدم
استهلاك ، و اجبار در فرو بردن خون و يا ريختن آن كه باعث نجاست لب به آب
خون مىشود بايد در وسعت نمازش را قطع كند ، اگر به هيچ صورتى دفع آن
ممكن نباشد ( 4 ) و اما در ضيق وقت بايد نماز را تمام كند .
( مسأله 695 ) : مقدار درهم بغلى ( 5 ) كه كمتر از آن در لباس و بدن
مصلى معفو بود ، تا بند انگشت شست دست است و يا به اندازه گودى كف دست
و آن مقدارى است كه هنگام گذاشتن دست بر زمين به زمين نچسبد .
( مسأله 696 ) : اگر بر محمول نمازگزار خون كمتر از درهم باشد ، مانند
لباس معفو است ( 6 ) .
هامش
( 1 ) محمد كاظم طباطبائى : و همچنين اگر بتواند و ليكن بداند كه پيش از نماز
بوده است .
( 2 ) ميرزاى شيرازى : اگر چه احتياط در اتمام و اعاده است .
( 3 ) محمد باقر شيرازى : خوردن اعيان نجسه اگر چه با فرض استهلاك باشد محل
اشكال است .
( 4 ) محمد باقر شيرازى : اگر چه به آب كشيدن لب باشد .
( 5 ) محمد باقر شيرازى : در درهم مستثناى در نماز نسبت به خون ، تحديد مقدار
آن محل اختلاف است و احوط اكتفا به مقدار متيقن و اقل است .
( 6 ) ميرزاى شيرازى : در اطلاق اين حكم تأمل است ( * 1 ) .
( * 1 ) محقق خراسانى : بلكه اقوى صحت است مطلقا .
محمد باقر شيرازى : و احتمال اولويت هم وجود دارد .