ممكن شود بايد لباس را از خود دور كند و نماز را تمام كند هر چند عريان
شود ، اما اگر بدنش متضرر شود به واسطه دور كردن لباس از خود ( 1 ) ، اگر با
لباس غصبى نماز بخواند اشكالى ندارد ( 2 ) .
( مسأله 663 ) : اگر در بين نماز بفهمد و يا به خاطرش بيايد كه بر
روى فرش يا مكان غصبى قرار دارد ، در صورت ضيق وقت بايد در حال بيرون
رفتن از آن ، نماز خود را تمام كند و اما در وسعت وقت ، اگر مىتواند ( 3 ) بايد به
جاى مباح برود و نماز را در آنجا تمام كند ( 4 ) و الا بايد نماز را قطع كند .
( مسأله 664 ) : تخفيف دادن در مورد لباس و بدن نجس به جهت نماز
محل احتياط ( 5 ) اما اگر لباس و بدن هر دو نجس باشند و تهيه لباس طاهر
براى شخص ممكن نشود بايد عريان ( 6 ) نماز بخواند ( 7 ) .
( مسأله 665 ) : اگر لباس نمازگزار مشتبه ( 8 ) به اجزاى حرام گوشت
هامش
( 1 ) ميرزاى شيرازى : به جهت انحصار لباس در آن .
( 2 ) ميرزاى شيرازى - محمد كاظم طباطبائى - محمد باقر شيرازى : احوط
مراعات اقل مراتب تصرف در اين صورت است .
( 3 ) محمد كاظم طباطبائى : بدون انجام فعل منافى .
( 4 ) ميرزاى شيرازى - محمد باقر شيرازى : بى فعل زياد ،
( 5 ) محمد باقر شيرازى : اين احتياط لزومى است .
( 6 ) محمد كاظم طباطبائى : اقوى وجوب نماز در لباس نجس در اين صورت است
اگر چه احوط جمع است .
( 7 ) ميرزاى شيرازى : محمد باقر شيرازى : بايد احتياط به جمع نمايد .
محقق خراسانى : اگر چه اقوى در اين صورت معين بودن نماز در لباس نجس
و اكتفا نمودن به مقدار ستر عورت از بدن است .
( 8 ) محقق خراسانى - محمد باقر شيرازى : گذشت كه اقوى جواز نماز در مشكوك
است .