داراى گوشتى باشد كه قابل خوردن باشد البته از جهت خارجى و از جهت شرعى .
( مسأله 655 ) : اگر در مأكول اللحم بودن و عدم مأكول اللحم بودن چيزى
شك داشته باشد نماز خواندن در اجزاى آن از پوست و غيره جايز نيست ( 1 ) .
( مسأله 656 ) : اگر شخص با جزئى از حيوان غر مأكول اللحم در اثر
فراموشى ( 2 ) و يا غفلت نماز بخواند نمازش باطل و فاسد است ( 3 ) ، خواه اشتباه
در مأكول اللحم نبودن باشد و يا در جواز نماز خواندن در آن ، مگر در صورتى كه
حرمت خوردن گوشت ( 4 ) آن را نداند و در عدم علم به آن معذور باشد ، كه در اين
صورت اعاده نماز ( 5 ) بر او واجب نيست .
( مسأله 657 ) : اگر كف پاى زن پوشيده نشده باشد و آن را در نماز بر
زمين بگذارد اشكالى ندارد اما به سجده كه مى رود بايد احتياطا آن را بپوشاند ( 6 ) .
هامش
( 1 ) ميرزاى شيرازى : حكم جايز بودن نماز قوى است ليكن احتياط ترك آن است .
محقق خراسانى - محمد باقر شيرازى : اقوى جواز است اگر چه احوط اجتناب است .
محمد كاظم طباطبائى : اقوى جواز در مشكوك المأكولية است .
( 2 ) محمد باقر شيرازى : اقوى در فراموشى و غفلت ، عدم فساد است .
( 3 ) شيخ انصارى - ميرزاى شيرازى : در فساد و وجوب اعاده آن در فراموشى و
غفلت ، تأمل است ، پس اولى نيت قربت در اعاده است نه در وجوب .
محقق خراسانى : اقوى عدم فساد است .
محمد كاظم طباطبائى : اقوى در هر سه ، عدم فساد است مطلقا .
( 4 ) محمد باقر شيرازى : و يا حكم حرمت و بطلان نماز در اجزاى حرام گوشت را نداند .
( 5 ) شيخ انصارى : وجوب اعاده خالى از قوت نيست و معذور بودن در ندانستن
حرمت مستلزم معذوريت در ندانستن فساد نماز نيست .
( 6 ) محمد كاظم طباطبائى : ليكن واجب نيست .