غسل بر واطى و موطوئه ميت بنابر اقوى ( 1 ) واجب است .
( مسأله 381 ) : هرگاه در غسل حدث اصغرى سر بزند بايد غسل را
تمام كند و براى عبادت خود وضو بگيرد و احوط ( 2 ) اعاده غسل ، قبل از وضو
است ( 3 ) .
( مسأله 382 ) : هرگاه شخصى قصد پرداختن اجرت صاحب حمام را
به صورت متعارف نداشته باشد و علم به عدم رضايت او هم نداشته باشد و غسل
كند ، غسل او باطل است هر چند او را ، راضى كند ( 4 ) .
( مسأله 383 ) : هرگاه شخصى موضع وضو يا غسل را نجس مى دانست
و بعد از وضو يا غسل شك كرد كه ازاله نجاست كرده يا نه ، وضو و غسلش صحيح
است ولى براى وضو و غسل بعدى بايد آن موضع را همراه با هر جايى كه علم به
رسيدن نجاست در اثر رطوبت به آن داشته باشد تطهير كند و احوط اين است كه
همين وضو يا غسل را اعاده كند و اگر نماز را هم به همين طهارت خوانده است ،
اعاده كند .
هامش
( 1 ) محمد كاظم طباطبائى : در صورت دوم و بنابر احتياط در صورت اول .
محمد باقر شيرازى : بنابر احتياط در تمام آنها .
( 2 ) ميرزاى شيرازى : اين احتياط ترك نشود .
( 3 ) محقق خراسانى : تمام كردن و اعاده غسل لازم نيست بلكه اعاده غسل از اول
يا اتمام آن كفايت مىكند .
محمد باقر شيرازى : احوط اعاده غسل و وضو است .
( 4 ) محمد باقر شيرازى : اگر بعدا كشف از رضايت او بكند و قصد قربت هم
حاصل شده باشد اشكالى ندارد به كله اگر رضايت بعد هم حاصل شود احتمال صحت
بر فرض قصد قربت بنابر كشف وجود دارد .