ديلمى نوسازى شد . ابن اثير در ضمن حوادث سال 407 آورده است كه در ربيع الاول سال مزبور در بارگاه حسين بن على و رواقهاى آن در اثر روشن كردن دو شمع بزرگ به هنگام شب آتشسوزى رخ داد . در همين موقع بود كه وزير سلطان الدوله ديلمى به تعمير و نوسازى بارگاه حسينى پرداخت . در كتاب مجالس المؤمنين از تاريخ ابن كثير شامى آمده است كه وزير نامبرده ديوارى در اطراف حاير حسينى به پا ساخت و به سال 460 هجرى دنيا را ترك كرد . ابن ادريس در سال 588 در كتاب المواريث من السراير نيز به اين مطلب اشاره كرده است . و ابن بطوطه نيز كه خود از اين نوسازى ديدن كرده بود در سفرنامهء خود در سال 727 ذكر كرد .
نوسازى و تعمير بارگاه امام كه تا اين تاريخ همچنان باقى است در سال 767 به امر سلطان اويس ايلخانى انجام گرديده و در سال 786 فرزندش احمد بن اويس در تكميل آن بكوشيد و تاريخ آن در بالاى محراب و نزديك سر شريف آن حضرت نگاشته شده است . از آن پس اصلاحات و تغييراتى به وسيلهء پادشاهان شيعه و ديگران در ساختمان حرم شريف امام به عمل آمده است .
در سال 930 شاه اسماعيل صفوى صندوق پرارزشى كه به طرزى نو و زيبا ساخته شده بود براى روى قبر شريف هديه كرد . از آن پس بازسازى و تعمير گنبد توسط سلطان مراد چهارمين پادشاه عثمانى در سال 1048 انجام شد . در سال 1135 همسر نادر شاه مبالغ بسيارى براى تعمير بارگاه حسينى ارسال داشت . تذهيب و طلاكارى گنبد شريف در سال 1232 به دستور فتحعلى شاه انجام گشت .
تخريب قبر شريف امام به وسيلهء وهابيها
در سال 1216 سعود بن عبد العزيز بن محمد بن سعود وهابى نجدى ، لشكرى از اعراب نجد را گردآورد و مجهّز ساخت . به نوشتهء برخى از مورخين اروپايى سپاهى بيش از چهار صد سوار آماده كرد و به منظور نبرد رهسپار عراق ساخت و كربلا را به محاصره درآورد . آن روز هجدهم ذى حجه و روز غدير بود . اكثر مردم جهت زيارت امير المؤمنين ( ع ) به نجف اشرف رفته بودند . سپاهيان سعودى از فرصت استفاده كردند به تاختوتاز پرداختند و به روى مردم شمشير كشيدند . تا آنجا كه گويند تعداد بسيارى از اهالى شهر را كه ما بين چهار هزار يا پنج هزار نفر نوشتهاند به قتل رساندند كه در ميان آنها پيرمردان و كودكان و زنان نيز ديده مىشد . تنها عدهء كمى كه يا از چنگ آنان بگريختند و يا در گوشهاى خود را پنهان ساختند ، توانستند از اين معركه به دور مانند و از تهاجم آنان در امان باشند . آنان به قتل و كشتار مردم پرداختند و حرم مطهر امام را مورد چپاول قرار دادند و آنچه را كه از فرش و قنديل و اثاث ديگر در آنجا يافتند به غارت بردند .
ضريح امام را از جا كندند ، و اسبان خود را در صحن مطهر امام آوردند و از چوب درهاى آن آتش بپاساختند و در بارگاه شريف آن حضرت به نوشيدن قهوه پرداختند و پس از بردن ذخائر و اشياء گران قيمت حرم مطهر به بلاد خود بازگشتند .