اول صحيح است .
وَ لا تَحْلِقُوا رُؤُسَكُمْ حَتَّى يَبْلُغَ الْهَدْيُ مَحِلَّهُ . . .
- سر را نتراشيد تا برسد قربانى بمحلّ خودش .
يعنى تا قربانى بمحلّش نرسيده و ذبح شده شما از احرام خارج نشويد و سر نتراشيد در اينكه محل اين قربانى ( هدى ) كجا است دو قول شده است ، 1 - « حرم » كه اگر شخص محرم در حرم قربانى را ذبح و نحر كند در روز عيد از احرام خارج مىشود ( ابن عباس ، ابن مسعود ، حسن و عطا ) .
2 - محلى كه رسول خدا در آن محل از رفتن به مكه ممنوع شد در « حديبيه » و خود آن حضرت نحر كرد و بيارانش دستور داد كه همه نحر كنند و حديبيه جزء حرم نيست .
ولى بنا بمذهب اماميه در احرام حج محل قربانى منى است و تنها براى مريض و يا محصور بدشمن جائز است كه در حرم و يا در حديبيه نحر و ذبح كند و در احرام عمره محل قربانى مكه است :
فَمَنْ كانَ مِنْكُمْ مَرِيضاً أَوْ بِهِ أَذىً مِنْ رَأْسِهِ . . .
- ( هر كس بيمار يا آزار بسر داشته باشد ( و سر بتراشد ) غرض آن روزهاى يا صدقهاى يا ذبح گوسفندى مىباشد ) .
يعنى اگر كسى بيمار شود يا نوعى ناراحتى در سرش پديد آيد كه تنها درمانش سر تراشى است در اين صورت ميتواند در حال احرام سر بتراشد ولى بايد « فديه » دهد ، و اصحاب ما ( اماميه ) ميگويند اين آيه درباره شخصى بنام « كعب بن عجره » نازل شد كه در سرش ناراحتى خاصى پيدا شده و جانور افتاده بود .
فَفِدْيَةٌ مِنْ صِيامٍ أَوْ صَدَقَةٍ أَوْ نُسُكٍ . . .
- بجاى اين سر تراشيدن فديهاى بايد داد كه روزه يا صدقه و يا قربانى است و از ائمه ما عليهم السلام نقل شده كه روزه سه روزه است و صدقه بايد بر 6 مسكين باشد و بنا بروايتى ده مسكين و قربانى هم گوسفند باشد و شخص مخيَّر است كه يكى از اينها را اختيار كند .
فَإِذا أَمِنْتُمْ فَمَنْ تَمَتَّعَ بِالْعُمْرَةِ إِلَى الْحَجِّ فَمَا اسْتَيْسَرَ مِنَ الْهَدْيِ . . .
- ( هر گاه ايمن