1 - « هديه » كه قربانى هديهايست كه شخص به منظور تقرب به خدا ميدهد .
2 - راندن همانطور كه ميگويند : « هداه » الى الرشاد يعنى او را بسوى نيكى راند و سوق داد و قربانى را از اين جهت كه به حرم سوق داده مىشود « هدى » گفتهاند .
حلق - تراشيدن .
الاذى - آزار و اذيت و هر چيزى كه باعث ناراحتى گردد .
نسك - جمع « نسيكه » كه به معناى قربانى است و به معناى عبادت نيز آمده است و ناسك به مرد عابد ميگويند :
تمتّع - لذّت ببرد از « تمتع » كه لذّت بردن است حجّ تمتّع اينست كه شخص در ماه حج عمره بجا بياورد سپس از احرام خارج شده و آنچه را كه در حال احرام ممنوع بود انجام دهد و لذت برد و بعد ، براى حجّ محرم گردد بدون اينكه به يكى از ميقاتها برود .
اهل - زن و يا نزديكترين فرد به مرد ، اهل او شمرده مىشود و تاهل « به معناى زن گرفتن » است . اهل بيت ساكنان خانه را گويند و كلمه « اهلًا و مرحباً » و كلمه : « اهلًا و مرحباً » نيز به معناى اختصاص تحيت و سلام به شخص .
العقاب - عذاب و كيفر و با ريشه و اصل اين كلمه كه از عقب به معناى دنبال است تناسب دارد چه ، كيفر كارهاى زشت بدنبال آن مىباشد .
تفسير :
ابن عباس و مجاهد ، ميگويند اين قسمت از آيات براى بيان حكم لزوم و وجوب حج و عمره پس از بيان حكم وجوب جهاد آمده است و ميفرمايد كه اعمال حج و حدود و خصوصيات حج و عمره را انجام داده آنها را بپايان رسانيد .
ولى مطابق نقلى از امير المؤمنين و على بن الحسين عليهما السلام كلمه « اتمّوا » به معناى بپايان رسانيد نيست بلكه به معناى « اقيموا » ( به پا داريد ) مىباشد و از مفسرين « سعيد بن جبير و مسروق و سدى » همين وجه را گفتهاند كه معناى آيه چنين مىشود : حج و عمره تا آخر آنچه دارند به پا داريد .