[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 118 ]
وَ قالَ الَّذِينَ لا يَعْلَمُونَ لَوْ لا يُكَلِّمُنَا اللَّهُ أَوْ تَأْتِينا آيَةٌ كَذلِكَ قالَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ مِثْلَ قَوْلِهِمْ تَشابَهَتْ قُلُوبُهُمْ قَدْ بَيَّنَّا الْآياتِ لِقَوْمٍ يُوقِنُونَ ( 118 )
[ ترجمه ]
و گفتند آنهايى كه نميدانند : چرا خدا با ما سخن نميگويد يا اينكه آيهاى براى ما نمىآيد ، اين چنين گفتند پيشينيان مانند گفتار ايشان ، دلهاى آنان همانند يكديگر است ، ما روشن كرديم نشانهها را براى گروهى كه يقين دارند . ( 118 )
تفسير :
پس از آنكه خداوند گفتار ايشان را در بارهء اتخاذ فرزند و انكار توحيد بيان فرمود در دنبال آن عقيدهء آنان را در مورد پيامبريها و راه عنادى را كه در آن پيمودهاند بازگو كرد و گفت :
وَ قالَ الَّذِينَ لا يَعْلَمُونَ . . .
- و گفتند آنهايى كه نادانند .
مجاهد ميگويد : منظور نصارى است .
ابن عباس ميگويد : مراد يهود است .
حسن و قتاده ميگويند : مقصود : مشركين عرب است .
و اين گفتار نزديكتر است زيرا اينان كسانى هستند كه امور ممتنع را تقاضا و درخواست كردند و اكتفاء به معجزات آشكار و نشانههاى روشن ننموده گفتند ما به تو ايمان نمىآوريم تا چشمهاى را از زمين براى ما بيرون نياورى تا آخر مطالبى كه در پيش ذكر شد ، و علاوه خداوند آنها را بعنوان نادانان ياد كرد و از اينجا معلوم مىشود كه از اهل كتاب نيستند .
و كسى كه معتقد است منظور نصارى است چنين استدلال مىكند : خداوند پيش از اين آيه گفتار آنهايى را كه ميگفتند : خداوند فرزندى براى خود اتخاذ فرموده بيان كرد و اين گروه همانهايى هستند كه مسيح را پسر خدا ميدانستند - پس معلوم مىشود كه اين آيه نيز در بارهء آنها است - .
و اين استدلال نادرست است زيرا ممكن است خداوند در آيهاى گروهى و در