انسانيّت انسان را منحصر در همين بدن محسوس ميدانند و روح را چيزى جز نفسى كه در مجراى تنفّس جارى است نميدانند ، بگويند : حيات انسان تنها به اين نيست كه اين بدن با تمام اجزاء خود موجود باشد بلكه اجزاء لطيفى كه وسيلهء تحقق حيات است در حين مرگ از انسان جدا مىشود و در عالم برزخ نعمتهاى الهى به آن اجزاء كه زنده است ميرسد » .
بعضى ديگر گفتهاند ممكن است در عين حال كه جثّهء انسان روى زمين افتاده يا زير خاك مدفون گرديده است او نمرده باشد و لذّات را درك مىكند چنان كه شخصى كه در خواب است لذّات را درك مىكند با اينكه با بدن خود چيزى را حسّ نميكند اين شخص كه در عين حال بوسيلهء بدن خود چيزى را درك نمىكند بواسطهء رؤياهايى كه مىبيند اين مسرّت و لذّات را درك مينمايد حتى دوست ميدارد كه خوابش طولانىتر شود تا از لذّات بيشترى بهرهمند گردد . در حديث نيز وارد گرديده است كه بقبر مؤمن وسعت داده مىشود و به او گفته مىشود نم نومة العروس يعنى مانند عروس بخواب راحت و لذّت بخش مشغول باش » .
وَ لكِنْ لا تَشْعُرُونَ . . .
- يعنى شما نميدانيد كه كشتهشدگان راه خدا زنده ميباشند .
ضمناً اين آيه بر صحّت مذهب ما دربارهء سؤال قبر و اينكه مؤمنين به ثواب و گناهكاران بعقاب ، پس از مرگ نائل ميگردند ، دلالت كامل دارد و اخبار نيز بطور روشن بر اين مطلب دلالت دارند و علّت اينكه بلخى آيه را بر زندگى روز قيامت حمل كرده است اين است كه او عذاب قبر را منكر است .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 155 ]
وَ لَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَيْءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَ الْجُوعِ وَ نَقْصٍ مِنَ الْأَمْوالِ وَ الْأَنْفُسِ وَ الثَّمَراتِ وَ بَشِّرِ الصَّابِرِينَ ( 155 )
[ ترجمه ]
البته شما را به مقدارى از ترس و گرسنگى و نقصان اموال و نفوس و ميوهها آزمايش مىكنيم و به كسانى كه در برابر اين امور صبر ميكنند بشارت بده