است و در بالاى آن چشمهء بزرگى جارى است .
348 - اين جزيره « ميورقه » پركشت و پرميوه است ، انجير كم دارد و مردم آن زيتون را نمىشناسندجز آنچه برايشان مىبرند . پنبه و كتان مىكارند ، حرير و فايدهء آن را نمىشناسند ، جز آنچه از سرزمين اندلس و شام برايشان مىبرند .
بيشتر كسب و كارشان پرورش گوسفند و اندكى بز است . گاو و اسب و استر فراوان دارند . در اين جزيره اصلا گرگ نيست ، گوسفندان بدون نگهبان و چوپانى كه از آنان محافظت كند ، رها مىشوند . امّا روباه و خرگوش و بز كوهى در آنجا وجود دارد . در آنجا گوزن هم يافت نمىشود . اين جزيره از سطح دريا بلندتر است چندانكه نه كسى مىتواند از آن بالا رود و نه پايين آيد ، و كشتىها و قايقها فقط از دروازههاى آن داخل مىشوند . اين جزيره پنج دروازه دارد . خداوند متعال ، در گودى زمين آنجا پنج بريدگى آفريده است كه دروازهها را آنجا ساختهاند . اگر اين دروازهها نبود هيچكس نمىتوانست از آن بالا برود يا پايين بيايد . اين جزيرهاى خوش آب و هواست و مردم آن بذلهگو و با وجدان و خوش سخن و كمخرد و زيبارو و نيكو اندامند .
349 - در شرق اين جزيره ، جزيرهء كوچك منورقه قرار دارد ، جزيرهاى پر كشت و زرع و پر تاكستان است و در زمين لذيذتر از گوشت گاو آن وجود ندارد . چون آن را بپزند مانند چربى آب مىشود و به روغن تبديل مىگردد .
گوسفند در اين جزيره كم است . از آنجا گياهى معروف به گياه هلّلت صادر مىشود كه با آن سحر « جادو » بهكار مىبرند ؛ مانند سنگهايى كه بيانش در صحرا گذشت .
350 - اين جزاير سهگانه به سرزمين اندلس اضافه مىشود زيرا اخلاق و طبع و خوى آنها مانند طبيعت مردم اندلس و مزاجشان يكسان است . در آنجا حيوانى معروف به قنليه يافت مىشود كه در زمين جز در نزد اهالى اندلس وجود ندارد . پهناى اين دريا از سرزمين فرنگ تا سرزمين افريقيه 500 فرسخ است .
كتاب الجغرافية ( فارسى ) — صفحة 247
مساهمون: محمد بن أبي بكر الزهري الغرناطي
ص٢٤٧