اندلس قرار دارد ، شكار مىشود . همچنين در تمام شهرهاى ساحلى اندلس در طول ماه « مه ( مى ) » اين ماهى شكار مىشود ، اما مانند شكار در آن مناطقى كه ياد كرديم نيست .
كوههاى أردكان - بهت
322 - كوههاى اردكان ميان سرزمين نوبه و سرزمين زنگ قرار دارد . در اين كوه سنگى وجود دارد كه [ پ
r
52 ] از آن شيشههاى تو خالى ( تنگهاى شيشهاى ) مىسازند و سمّ ميمونى « 1 » را كه ذكرش گذشت در آن جمع مىكنند .
ميان اين كوهها و سرزمين نوبه بتهايى قرار دارد كه به نوشتهء مسعودى در كتاب التنبيه و الاشراف ، آنها را پادشاه ستمگرى ساخته است . همچنين به گفتهء او ( مسعودى ) اگر كسى در جاى يكى از آن بتها باشد ، ديگر بتها را مىبيند .
از جملهء آنها بت شهر قادس است كه ياد آن گذشت . مؤلّف گويد : « من اين دريا را ديدهام و در آن سوار بر كشتى شده ، به جست و جو پرداختهام . امّا نه آن بتها را ديدم و نه كسى را كه آن بتها را ديده باشد و اين سخنى است كه آن را عوام به زبان مىآورند و مسعودى نيز بدون اينكه دربارهء آن تحقيق كند در كتابش بيان كرده است و تنها گفتار او دربارهء منارهء قادس حقيقت دارد ، همانطور كه بيان شد .
323 - مسعودى نوشته است كه در اين محل سنگى معروف به سنگ بهت است كه اسكندر بن فيلبّوس مقدارى از آن را برده است . بهت سنگى است كه هر كس بدان نگاه كند مبهوت مىشود و نمىتواند صحبت كند و از فاصلهء دور به سوى آن جذب مىشود . اسكندر پس از آنكه دربارهء آن سنگ با ارسطو
هامش
( 1 ) . يعنى زمرّده ( ر . ك : ص 6 كتاب )