اين خبر به رسول الله صلى الله عليه و آله رسيد ؛ لذا بلافاصله على عليه السلام را به همراه عدهاى به دنبال آنها فرستاد .
على عليه السلام آنها را در حالى كه در درهاى سرگردان شده بودند و نمىدانستند كه بايد از كدام طرف بروند ، اسير كرد و نزد رسول الله صلى الله عليه و آله آورد . درباره آنها نازل شد :
« إِنَّما جَزاءُ الَّذِينَ يُحارِبُونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ يَسْعَوْنَ فِي الْأَرْضِ فَساداً أَنْ يُقَتَّلُوا أَوْ يُصَلَّبُوا أَوْ تُقَطَّعَ أَيْدِيهِمْ وَ أَرْجُلُهُمْ مِنْ خِلافٍ أَوْ يُنْفَوْا مِنَ الْأَرْضِ » « 1 » ؛
كيفر كسانى كه با خدا و پيامبرش مىجنگند و در زمين به فساد مىكوشند اين است كه كشته يا به دار آويخته شوند يا دست و پايشان در جهت مخالف قطع شود و يا از سرزمين خود تبعيد شوند .
رسول الله صلى الله عليه و آله قطع كردن را اختيار كرد و دستور داد كه دست و پاى آنها را بر خلاف يكديگر قطع كنند . « 2 »
شيخ طوسى در التبيان از قَتاده و سُدّى و سعيدبن جُبير و از انس بن مالك روايت مىكند : آيه دربارهء عُرَنييّن و عُكْليّين نازل شده است كه پس از آنكه مرتد شدند و به فساد در زمين پرداختند ، به دستور پيامبر صلى الله عليه و آله دستگير شدند و دست و پاى آنها بر خلاف هم قطع شد . « 3 »
صلح حديبيه
قمى در تفسير خود به نقل از امام صادق عليه السلام نقل كرده است : خداوند متعال در خواب به پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله نشان داد كه به همراه اصحابش وارد مسجدالحرام شده است و طواف به جاى آورده و به همراه ديگران سرش را تراشيده است . اين خواب به عنوان دستورى براى آن حضرت بود . « 4 »
واقدى مىنويسد : رسول الله صلى الله عليه و آله در خانهاش غسل كرد و پارچهاى حُمارى را پوشيد و از جلوى در خانهاش بر القصواء سوار شد و در روز دوشنبه از ماه ذى القعده از مدينه خارج شد در حالى كه ابن ام مكتوم را به عنوان جانشين خويش در مدينه گمارده بود .
هامش
( 1 ) . مائده ( 5 ) ، 33 .
( 2 ) . فروع كافى ، ج 7 ، ص 245 ، ح 1 ؛ تفسيرعياشى ، ج 1 ، ص 314 ، ح 90 ؛ التبيان ، ج 3 ، ص 505 .
( 3 ) . مجمع البيان ، ج 3 ، ص 291 .
( 4 ) . تفسير قمى ، ج 2 ، ص 31 .