حضور داشت ، نقل مىكند : وقتى على عليه السلام به قباء رسيد ، نبى اكرم صلى الله عليه و آله در ميان بنى عمرو بن عوف حضور داشت . سپس همراه على عليه السلام هنگام طلوع روز جمعه نزد بنى سالم بن عوف رفت و براى آنها مسجدى را مشخص كرد و قبلهء آن را به سمت بيت المقدس معين نمود و دو ركعت نماز جمعه را در آنجا خواند و دو خطبه ايراد كرد . « 1 » .
كلينى خطبهها را ايراد نكرده است ، اما طبرى در كتاب تاريخ خود با سندى از سعيد بن عبدالرحمان جُمعى نقل مىكند : آنچه از خطبهء رسول اللّه صلى الله عليه و آله كه در اوّلين نماز جمعه كه در بنى سالم بن عوف در مدينه ايراد كرده ، به وى رسيده است اينچنين است :
« حمد و سپاس مخصوص خداوندگار است . او را سپاس مىگويم و از او يارى مىطلبم و از او طلب بخشش و هدايت مىكنم . به او ايمان داشته و كفر نمىورزم و كافران را دشمن مىدارم . همانا محمد بنده و رسول خدا است كه او را براى هدايت و راهنمايى به سوى نور و موعظه كردن فرستاده است ؛ در عصرى كه از زمان بعثت پيامبران مدتها گذشته و علم ناياب شده و مردم به گمراهى كشيده شدهاند و قيامت نزديك شده و عمرها كوتاه گشته است . هر كسى كه از خدا و رسولش اطاعت كند ، هر آينه هدايت و رستگار شده و هر كسى كه مخالفت بورزد ، بدبخت و زيانكار شده و به گمراهى آشكار مبتلا شده است .
شما را به تقواى الهى سفارش مىكنم . بدانيد بهترين چيزى كه مسلمانان به همديگر سفارش مىكنند ، اين است كه همديگر را به آخرت و تقوا سفارش نمايند . از آنچه كه خدا شما را از آن بر حذر داشته است ، بر حذر باشيد و بدانيد كه تقواى الهى براى كسى كه بدان پاى بند باشد بهترين ياور براى دست يا بى به خواستههاى آخرت است و كسى كه بين خود و خدا را در پنهان و آشكار اصلاح كند و در همهء كارها نيت الهى داشته باشد ، در اين صورت در دنيا به خوبى از وى ياد مىشود و اين اعمال ذخيرهاى براى بعد از مرگ وى مىباشد كه در آن هنگام بدانها نيازمند است و اگر غير از اين باشد ، آرزو مىكند كهاى كاش بين او و اعمالش فاصلهء زيادى باشد .
« . . . امداً بعيداً و يُحَذِّرُكُمُ اللَّهُ نَفْسَهُ وَ اللَّهُ رَؤوُفٌ بِالْعِبادِ » « 2 » ؛
هامش
( 1 ) . روضة الكافى ، ص 338 - 341 .
( 2 ) . آل عمران ( 3 ) ، 30 .