هجرت به حبشه
ابن اسحاق مىگويد : هنگامى كه رسول الله صلى الله عليه و آله رنج و گرفتارىهاى اصحاب و عافيت و آسايش خود را در پناه عمويش ابوطالب مشاهده كرد و از طرفى ديد كه نمىتواند از آنان حمايت كند ، گفت : خوب است به حبشه مهاجرت كنيد ، در آنجا پادشاه بزرگى است كه در حكومت وى به كسى ستم نمىشود و آنجا سرزمين صدق و راستى است ، تا اينكه خداوند فرجى براى شما پيش آورد .
اولين كسانى كه هجرت كردند عبارت بودند از : ابوسلمه بن عبدالأسد مخزومى و همسرش ام سلمة دختر ابى اميّة بن مُغيرة مخزومى ، عثمان بن عَفّان بن ابى العاص بن اميّه و همسرش رُقيّة دختر رسول الله صلى الله عليه و آله ؛ ابوحذيفه بن عُتبة بن ربيعه و همسرش سَهله دختر سُهيل بن عَمرو ، زُبير بن عَوّام بن خُويلد بن أسد ، مصعب بن عُمير از بنى عبدالدار ، عبدالرحمن بن عَوف زُهرى ، ابوسَبرة بن ابى رُهم عامرى ، سُهيل بن وَهبِ فِهرى ، عُثمان بن مَظعون جُمحى . « 1 »
بنابر قول ابن هشام مسؤول آنها عثمان بن مظعون بود « 2 » و واقدى روايت مىكند : كسانى كه به اوّلين هجرت رفتند به صورت مخفيانه و به تدريج از مكه خارج شدند و در حالى كه ده مرد و چهار زن بودند به طور پياده و سواره به شعيبة رسيدند و خداوند به مسلمانان كمك كرد و در همان ساعتى كه به كنار دريا رسيدند ، دو كشتى تجارتى در مقابل نيم دينار آنها را به سرزمين حبشه حمل كردند .
خروج آنها در ماه رجب سال پنجم بعثت به وقوع پيوست و عدهاى از قريشىها براى دستگيرى آنها تا كنار دريا آمدند ، اما آنها سوار كشتى شده بودند ، لذا به هيچ كدام دست نيافتند . « 3 »
سپس ابن اسحاق مىگويد : تمام كسانى كه به سرزمين حبشه پناه بردند و به آنجا مهاجرت كردند -
هامش
( 1 ) . سيرهء ابن اسحاق ، ج 1 ، ص 344 - 345 و واقدى عبدالله بن مسعود را هم به اين تعداد افزوده است ، چنان كه در طبقات ، ج 1 ، ص 204 آمده است و طبرى هم از او نقل كرده است ، ج 2 ، ص 330 .
( 2 ) . سيرهء ابن هشام ، ج 1 ، ص 345 .
( 3 ) . طبقات ابن سعد ، ج 1 ، ص 204 و از او در تاريخ طبرى ، ج 2 ، ص 329 .