همانجا به خاك سپرده شدند و بعد از عضدالدوله نيز ، بسيارى از اعيان و اشراف ، از او پيروى كردند و در همان مكان به خاك سپرده شدند .
اما كى لسترنج ، در تشخيص و محاسبه شروع بازسازى آن عمارت ، از واقعيت بسيار فاصله گرفته است ؛ چراكه عضدالدوله در اين تاريخ كه او از آن نام مىبرد ، هنوز وارد عراق نشده بود ؛ چنانكه ابنكثير در « البداية و النهاية » ، مىگويد :
عضد الدوله در ماه شوال سال 372 ه . ق / 982 م ، از دنيا رفت و جسدش به بارگاه اميرمؤمنان ( ع ) برده شد و در آنجا دفن گرديد . عضدالدوله گرايشات شيعى فراوانى داشت و بسيار متعصب بود و روى قبرش در آرامگاهش كه كنار بارگاه اميرمؤمنان على ( ع ) است ، چنين نوشته شده است : اين قبر عضدالدوله و تاجالمملكه ، ابى شجاع ركن الدوله است كه به مجاورت اين امام پرهيزكار ، به سبب اميدش به رهايى و نجات ، در روزى كه هركس در پيشگاه پروردگارش حاضر مىشود و به دفاع از خود مىپردازد ، « 1 » عشق مىورزيده است . « 2 »
سيد محسن امين نيز درباره اين موضوع ، چنين مىآورد :
عضد الدوله براى خودش در نجف و در مجاورت بارگاه اميرمؤمنان ( ع ) و قسمت غربى آن ضريح مطهر ، آرامگاه باشكوهى بنا نمود و وصيت كرد كه پس از وفاتش ، در آنجا دفن گردد كه در همانجا نيز به خاك سپرده شد . آرامگاه او تا زمانى كه سلطان سليمان عثمانى ، هنگام ورودش به عراق در سال 940 ه . ق / 1533 م ، آن را ويران نمود ، پابرجا بود .
اما از آن زمان به بعد ، سلطان سليمان آن را به تكيه طايفه بكتاشيه تبديل نمود و تا اين عصر نيز ، به همين منوال باقى مانده است . در ورودى آن ، در سمت غربى صحن شريف امام على ( ع ) قرار دارد . برخىها گمان مىكنند كه شخصى كه چنين كارى نموده است ، سلطان سليم عثمانى
هامش
( 1 ) . اين عبارت ، ترجمه اين آيه شريفه است كه مى فرمايد :يَوْمَ تَأْتِي كُلُّ نَفْسٍ تُجادِلُ عَنْ نَفْسِها. ( نحل : 111 ) ( مترجم ) .
( 2 ) . ر . ك : البداية و النهاية ، ج 11 ، ص 342 .